Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Mecano: Dis-moi lune d'argent

Χθες ακούγαμε για το "ματωμένο φεγγάρι" και σήμερα, Μ.Τετάρτη, με διαφορετική -όπως συνήθως-  διάθεση,  το μπλογκ της γαλλικής μουσικής θα κλείσει το μάτι σε ένα ισπανικό γκρουπ, τους Mecano και το πασίγνωστο τραγούδι τους Hijo de la Luna που έγινε διεθνής επιτυχία το 1986. Εμείς βέβαια θα το  ακούσουμε  στη γαλλική του version, έτσι όπως κυκλοφόρησε στις γαλλόφωνες χώρες το 1991. Καλό Πάσχα σε όλους σας!

Κουτός όποιος δεν καταλάβει

το θρύλο που κάπως έτσι λέει

ότι μια τσιγγάνα ικέτευσε το φεγγάρι

μέχρι το ξημέρωμα.

Κλαίγοντας ζητούσε έναν τσιγγάνο

που θα ήθελε να την παντρευτεί από έρωτα.

Θα έχεις τον άντρα σου, μελαχροινή γυναίκα

Απάντησε από τον ουρανό η πανσέληνος

αλλά θα πρέπει να μου δώσεις το πρώτο σου

παιδί μόλις γεννηθεί.

(Άλλωστε) αυτή που για έναν άντρα θυσιάζει το παιδί της

δεν θα το αγάπαγε και πολύ.

........................................................................................................

Φεγγάρι, θέλεις να γίνεις μητέρα

μα δεν βρίσκεις την αγάπη που να

εισακούει την προσευχή σου

πές μου ασημένιο μου φεγγάρι

εσύ που δεν έχεις χέρια

πώς θα κοίμιζες στην αγκαλιά σου το παιδί;

Hijo de la Luna

......................................................................................

Από έναν καστανόχρωμο τσιγγάνο γεννήθηκε το παιδί

κι ήταν λευκό όπως η ερμίνα

τα μάτια του γκρίζα, όχι λαδιά

αλφικός γιος της σελήνης

Καταραμένος να 'σαι νόθε!

είσαι γιός μπαλαμού

είσαι  γιός ενός χλωμιάρη!

.............................................................

Φεγγάρι, θέλεις να γίνεις μητέρα

μα δεν βρίσκεις την αγάπη που να

εισακούει την προσευχή σου

πες μου ασημένιο μου φεγγάρι

εσύ που δεν έχεις χέρια

πώς θα κοίμιζες στην αγκαλιά σου το παιδί;

Hijo de la Luna

....................................................................................

Ο τσιγγάνος θεωρώντας τον εαυτό του ατιμασμένο

με το μαχαίρι στο χέρι, πήγε να βρει τη γυναίκα

"Το παιδί δεν είναι δικό μου, με απάτησες, βλέπω"

Και την τραυμάτησε θανατηφόρα

Με το παιδί στην αγκαλιά ανέβηκε στο λόφο ψηλά

και εκεί-πάνω το εγκατέλειψε.

.........................................................................................

Φεγγάρι, θέλεις να γίνεις μητέρα

μα δεν βρίσκεις την αγάπη που να

εισακούει την προσευχή σου

πές μου ασημένιο μου φεγγάρι

εσύ που δεν έχεις χέρια

πώς θα νανούριζες στην αγκαλιά σου το παιδί;

Hijo de la Luna

.....................................................................................

Και τα βράδια που το παιδί παίζει και χαμογελάει 

χαρούμενο επίσης το φεγγάρι στρογγυλεύει

και όταν το παιδί κλαίει, το φεγγάρι μικραίνει 

για να του φτιάξει μια κούνια από φως.



Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Γαλλικά τραγούδια (1998)

Notre-Dame de Paris, Belle

Τρεις άνδρες για μια γυναίκα, αλλά συγχρόνως και 3 υπέροχες φωνές σε ένα τραγούδι που έμεινε για πολλούς μήνες στην κορυφή των γαλλικών charts.  Η μουσική παράσταση Notre-Dame de Paris (από την οποία προέρχεται), ανέβηκε για 1η φορά τον Σεπτέμβριο του 1998 στο Παρίσι, βασισμένη  στο αριστουργηματικό μυθιστόρημα του Victor Hugo, "Η Παναγία των Παρισίων". Αν δεν τους αναγνωρίσατε ήδη, να πούμε ότι τον Κουασιμόδο ενσαρκώνει ο Garou, τον Φοίβο ο Patrick Fiori και τον Φρόλο, ο Daniel Lavoie. Στο ρόλο δε της όμορφης Εσμεράλδας, συναντάμε την Helene Segara. Αξίζει να τονίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι με βάση τους αριθμούς, το ρομαντικό "Belle" καταχωρίζεται ως  το πιο ευπώλητο single της δεκαετίας του 90, και το 3ο σε όλη την ιστορία της γαλλικής δισκογραφίας.  Tη μουσική έχει γράψει ο Richard Cocciante και τους στίχους ο Luc Plamondon.

Laam, Je veux chanter pour ceux

Στην ουσία, πρόκειται για τη διασκευή ενός πολύ γνωστού τραγουδιού του Michel Berger που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1985. 13 χρόνια αργότερα, η Laam κάνει το ντεμπούτο της στη γαλλική δισκογραφία με αυτό ακριβώς το κομμάτι, το οποίο - αξίζει να το πούμε- πούλησε πάνω από 960.000 αντίτυπα και έμεινε στο Νο2 του ΤΟΡ50 για 9 συνεχόμενες εβδομάδες! Με θέμα του τους ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο, το Je veux chanter pour ceux έκανε πραγματικά το θαύμα του, βγάζοντας από τους δρόμους και τους σταθμούς του μετρό όπου τραγουδούσε, την 27χρονη Γαλλοτυνήσια,  για να την καταστήσει μία από τις αξιολογότερες εκπροσώπους της γαλλικής RnB μουσικής. Η επιτυχία του "πειράματος" άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην κυκλοφορία του 1ου της  άλμπουμ, Perseverance.

Ophelie Winter, Je marche a l'envers

Με πατέρα τραγουδιστή, και μητέρα μαννεκέν, η κατά κόσμον  Ophelie Kleerekoper, ασχολήθηκε από πολύ μικρή ηλικία με τον κόσμο της μουσικής και της μόδας. Η "χρυσή περίοδος"  βέβαια ξεκινάει από το 1994, όταν η 20χρονη τότε Γαλλο-Ολλανδέζα  αναλαμβάνει την παρουσίαση της μουσικής εκπομπής Hit Machine στο M6. Η αγαπημένη παρουσιάστρια του εφηβικού κοινού γίνεται ιδιαίτερα  δημοφιλής και το 1995 (όπως είδαμε και σε προηγούμενο αφιέρωμα), κυκλοφορεί το 1ο της hit, Dieu m'a donne la foi. Mε την ώθηση που της δίνει η τεράστια επιτυχία του 1ου της άλμπουμ  (No Soucy), αλλά και η συμμετοχή της σε πολλές ταινίες και παρουσιάσεις στην τηλεόραση, η Ophelie θα κυκλοφορήσει το 1998 τη 2η δισκογραφική της δουλειά, Privacy. Να πούμε, ότι εκείνη την περίοδο ήταν η σύντροφος του γνωστού ράπερ, MC Solaar.

Axelle Red, Rester femme

Αν και κυκλοφόρησε το 1996, το ομολογουμένως υπέροχο,  "A tatons"  συνέχισε την  "ένδοξη" πορεία του και μέσα στο 1998, κυρίως με το κομμάτι που θα ακούσετε παρακάτω. Βέβαια στο Rester femme, η καλλιτέχνις "διχάζεται". Αν όντως διαβάσετε τους στίχους του τραγουδιού, θα διακρίνετε μια γυναίκα υποταγμένη στις επιθυμίες του συντρόφου της. Αν όμως δείτε το βίντεο κλιπ, και κυρίως το τέλος του, το λεγόμενο "αδύναμο φύλο" δεν φαίνεται να είναι τελικά  και τόσο αδύναμο... Για μια πληρέστερη ανάλυση του κομματιού παραπέμπω στο περσινό μας αφιέρωμα για την ημέρα της γυναίκας.

Zazie, Tout le monde

"Όλος ο κόσμος είναι ωραίος" μας διαβεβαιώνει η Zazie παίζοντας με την ποικιλία των ονομάτων, και περνώντας παράλληλα ένα σαφές μήνυμα εναντίον του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Άλλωστε, η στρατευμένη (σε διάφορα θέματα) καλλιτέχνις αναφέρεται ξεκάθαρα, μέσα στο τραγούδι της, στον Jean-Marie Le Pen, ιδρυτή και μέχρι πρότεινος προέδρο του ακροδεξιού κόμματος της Γαλλίας. Κατά τα άλλα, να πούμε ότι το συγκριμένο κομμάτι περιλαμβάνεται στο άλμπουμ, Made in Love  που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά.

Moos, Qui me donnera des ailes

Με καταγωγή από την Τουλούζη και μαροκινό αίμα να ρέει στις φλέβες του, ο Moos ανήκει στην κατηγορία των τραγουδιστών που αν και πραγματικά έκαναν τους πάντες να μιλούν για εκείνους, χάθηκαν πολύ σύντομα από το προσκήνιο! Στην περίπτωση μάλιστα του Moos, τα πράγματα  τελείωσαν με συνοπτικές διαδικασίες. Έχουμε και λέμε: Μόλις ένα άλμπουμ, από το οποίο ξεχώρισαν το τραγούδι που θα ακούσετε και το Au nom de la rose  που θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε σε επόμενο αφιέρωμα. Μετά από αυτό, ένα ακόμη single χωρίς όμως ιδιαίτερη ανταπόκριση και στη συνέχεια ... το χάος (τουλάχιστον όσον αφορά τη μουσική του καριέρα, γιατί κατά τα άλλα γνωρίζουμε πως ο Moos διατηρεί ένα salon de the και μια ντίσκο στο κέντρο της Τουλούζης).

Manau, La tribu de Dana

Οι Manau  επιχείρησαν  στην εποχή τους, κάτι ομολογουμένως πρωτότυπο: Πήραν το ραπ, που ως τότε ήταν η μουσική των "μαύρων", και την συνδύασαν  με την  κέλτικη παράδοση, φτιάχνοντας έτσι ένα νέο είδος, το "κέλτικο ραπ". Πρώτο δείγμα γραφής,  ήταν το κομμάτι που θα ακούσετε παρακάτω και το οποίο βασίζεται σε μια παραδοσιακή μελωδία της Βρετάννης, το Tri Martolod (δηλ. "Τρεις ναύτες" που διασκευάσθηκε πριν λίγα χρόνια και από τη Nolwenn Leroy). Το εν λόγω τραγούδι πωλήθηκε σε περισσότερα από 1.500.000 αντίτυπα. Έμεινε δε στο νούμερο 1 των καλύτερων πωλήσεων για 12 συνεχόμενες εβδομάδες και καταγράφηκε ως το 2ο πιο ευπώλητο single όλης της δεκαετίας του 90 στην  Γαλλία. Βέβαια, η τρομερή αυτή επιτυχία συνοδεύτηκε και από μια διαμάχη ανάμεσα στο γκρουπ και τον Alan Stivell, τον άνθρωπο δηλ.  που με την έρευνα και την ερμηνεία του ξέθαψε από το σκοτεινό παρελθόν, αυτό το υπέροχο παραδοσιακό τραγούδι. Η διαφωνία ωστόσο λύθηκε χωρίς περαιτέρω ιστορίες.  Να πούμε επίσης  ότι το συγκεκριμένο κομμάτι  περιελήφθη στο πρώτο άλμπουμ του γκρουπ, Panique Celtique, το οποίο και απέσπασε μια Victoire de la musique το 1999.

Passi, Je zappe et je mate

Ακούγωντας το τραγούδι θα αναγνωρίσετε φυσικά τη μελωδία από τη γνωστή σαπουνόπερα που έκανε θραύση τη δεκαετία του 90, "Ατίθασα νιάτα". Φυσιολογικό, αφού το Je zappe et je mate  έχει ως θέμα του την τηλεόραση. Όσο για τον Passi, αξίζει να πούμε ότι τα πρώτα του βήματα στη μουσική, τα έκανε ως μέλος του συγκροτήματος "Ministere A.M.E.R". Το 1998 όμως, ο Γαλλο-Κογκολέζος  ξεκίνησε σόλο καριέρα κυκλοφορώντας την πρώτη του δισκογραφική δουλειά, "Les tentations". Το συγκεκριμένο μάλιστα άλμπουμ έγινε χρυσό σε 3 μόλις εβδομάδες, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί μέχρι τότε για ένα άλμπουμ ραπ μουσικής.

Celine Dion, S'il suffisait d'aimer

Την ίδια χρονιά που το My Heart will go on (το τραγούδι του "Τιτανικού") αποσπά ένα όσκαρ, ως επιστέγασμα της τεράστιας επιτυχίας που είχε ανά τον κόσμο, η ερμηνεύτριά του κυκλοφορεί και ένα γαλλόφωνο άλμπουμ, το S'il suffisait d'aimer. Πίσω και από αυτήν την δισκογραφική δουλειά βρίσκεται ο συνθέτης όλων των επιτυχιών", δηλ. ο Jean-Jacques Goldman, που 3 χρόνια νωρίτερα είχε αναλάβει την παραγωγή του άλμπουμ "D'eux", από το οποίο σίγουρα θα θυμάστε 2 τουλάχιστον τραγούδια: το Pour que tu m'aimes encore  και το Je sais pas. Μεγάλη επιτυχία γνώρισε στον γαλλόφωνο κόσμο και το S'il suffisait d'aimer, ενώ αξίζει να πούμε ότι κατάφερε να γίνει  χρυσός δίσκος ακόμη και στη δύσκολη αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου... 

Jean-Jacques Goldman, On ira

Παράλληλα με τις δραστηριότητές του ως συνθέτης και παραγωγός, ο δαιμόνιος Goldman δεν παραλείπει να προωθήσει και το δικό του προσωπικό άλμπουμ (En passant) που κυκλοφόρησε το 1997, με εμβληματικό τραγούδι του δίσκου, το υπέροχο "Sache que je". Το On ira, από την άλλην είναι μια ανοιχτή πρόσκληση για ένα ταξίδι προς το άγνωστο, χωρίς προορισμούς ... χωρίς περιορισμούς ... αφού το μόνο που έχει σημασία είναι η ελευθερία του να μπορείς να ταξιδεύεις αδιάκοπα!


Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Η Χάρις Αλεξίου μεταφράζει την αυτοβιογραφία του Grand Corps malade.

Το ότι η Χάρις Αλεξίου αγαπάει  και παρακολουθεί το γαλλικό τραγούδι, αυτό είναι γνωστό. Η καταξιωμένη όμως καλλιτέχνις, έκανε ένα βήμα παραπέρα, μεταφράζοντας στα ελληνικά την αυτοβιογραφία του Γάλλου ράπερ, Fabien Marsaud,  ή αλλιώς Grand corps malade. Αξίζει να πούμε ότι είναι η πρώτη φορά που η αγάπημένη μας ελληνίδα τραγουδίστρια μεταφράζει βιβλίο, επιλέγοντας μάλιστα να ασχοληθεί με έναν εκπρόσωπο ενός μουσικού είδους που δεν σχετίζεται διόλου με το δικό της ρεπερτόριο. Ο Grand corps malade βέβαια είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη. Πρώτα απ'όλα,  λόγω της προσωπικής του ιστορίας, αφού σε ηλικία 20 ετών παθαίνει ένα σοβαρό ατύχημα στη σπονδυλική του στήλη, μετά από βουτιά σε ρηχή πισίνα. Οι γιατροί του ανακοινώνουν ότι θα μείνει παράλυτος για όλη του τη ζωή, ωστόσο ο ίδιος δεν το βάζει κάτω και διαψεύδοντας τις προγνώσεις, θα καταφέρει να κάνει μια λαμπρή καριέρα στο χώρο της γαλλικής ραπ, έχοντας βέβαια δίπλα του ένα δεκανίκι για να στηρίζεται. Ο  Fabien Marsaud  άλλωστε δεν προσπαθεί ούτε να ξεχάσει, ούτε να κρύψει αυτό που συνέβη, κάτι που το καταλαβαίνεις και από το όνομα που επέλεξε  να υιοθετήσει στη σκηνή: Grand corps malade, δηλ. Mεγάλο άρρωστο σώμα. Και έπειτα, τα ίδια του τα τραγούδια, τον έχουν καθιερώσει ως έναν σκεπτόμενο καλλιτέχνη με άποψη και έντονο κοινωνικό στοχασμό. Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις μεταίχμιο και τιτλοφορείται: Fabien Marsaud, για πάντα ήρωες.


Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Γαλλικά τραγούδια (Φεβρουάριος 2014)

Florent Pagny, Le Soldat 

Τρέχουμε και δεν τον προλαβαίνουμε! Ο  Florent Pagny διανύει όντως μία από τις καλύτερες περιόδους της καριέρας του, με το τελευταίο  του άλμπουμ "Vieillir avec toi" να σπάει ρεκόρ πωλήσεων, και το ένα single να διαδέχεται το άλλο. Θα ξεκινήσω βέβαια  από αυτό που μου αρέσει περισσότερο,  αν και για την ιστορία, θα πρέπει να πούμε πως  κυκλοφόρησε 3ο,  μετά το "Les murs porteurs"  και το "Vieillir avec toi" που θα δούμε λίγο πιο κάτω. Με τον δικό του τρόπο λοιπόν, ο Pagny  μας υπενθυμίζει πως το 2014 κλείνουμε 100 χρόνια από την έναρξη του Α παγκοσμίου πολέμου.  Ο δημοφιλής τραγουδιστής επιλέγει λοιπόν ένα "πολεμικό" κλιπ γυρισμένο στη Λωραίνη, και πιο συγκεκριμένα στο οστεοφυλάκιο του Douaumont,  τεράστια νεκρόπολη των θυμάτων της ηρωικής μάχης του  Verdun  το 1916. Πάντως,  οφείλω να πω ότι το κλιπ μου έφερε στο μυαλό εκείνο του La complainte de la Butte  με  τους Patrick Bruel  και Francis Cabrel ...

Christophe Mae, Ma douleur, ma peine

Aλλαγή ατμόσφαιρας με ένα ροκ κομμάτι και ένα πρωτότυπο βίντεο κλιπ σε μορφή western. Φυσικά τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο, αφού το "Je veux du bonheur" , το 3ο δηλ. άλμπουμ του Christophe Mae,  οφείλει εν πολλοίς την έμπνευσή του από το ταξίδι του τραγουδιστή στην Αμερική, και τις εικόνες όσο και τις εμπειρίες που έζησε στη Λουιζιάνα και τη Νέα Ορλεάνη. Λέγεται μάλιστα, πως ο ταλαντούχος καλλιτέχνης έκανε αυτό το μακρινό ταξίδι για να μπορέσει να ξεπεράσει μια "επώδυνη" περίοδο κατά την οποία η έμπνευσή του είχε στερεύσει, γεγονός στο οποίο αναφέρεται εμμέσως και στο τραγούδι που θα ακούσουμε παρακάτω. 

Elisa Tovati & Brice Conrad, Tout le temps

Η μεγάλη επιτυχία για την Elisa Tovati  ήρθε το 2011,  με την κυκλοφορία του 3ου της άλμπουμ, Le syndrome de Peter Pan, και το πανέμoρφο ντουέτο της  με τον Tom Dice, Il nous faut du temps. Ντουέτο είναι και το τραγούδι που θα ακούσουμε, αυτή τη φορά με έναν παλιό της  "γνώριμο", αφού δεν είναι η πρώτη φορά που η Elisa συνεργάζεται με τον Brice Conrad. Αξίζει να πούμε ότι το κομμάτι προέρχεται από την πρόσφατη δισκογραφική της δουλειά που φέρει τον τίτλο "Cabine 23".  Ταξιδιάρικoς τίτλος, ταξιδιάρικo βίντεο κλιπ με ένα τραίνο που μοιάζει βγαλμένο από την εποχή του Orient Express...

Renan Luce, Appelle quand tu te reveilles

Ωραίος ρυθμός, αλλά ακόμη πιο ενδιαφέρον το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, με φόντο το Παρίσι, αλλά σε μορφή μακέτας αυτή τη φορά. Όπως και να 'χει, το αποτέλεσμα είναι δροσερό και πρωτότυπο. Ο νεαρός καλλιτέχνης προγραμματίζει συναυλίες σε όλη τη Γαλλία από τον Απρίλιο, ενώ θα συμμετάσχει μαζί με άλλους καλλιτέχνες σε ένα συλλογικό άλμπουμ με διασκευές τραγουδιών του Renaud. 

Florent Pagny, Vieillir avec toi

Θα κλείσουμε όπως περίπουμε ανοίξαμε αυτήν την ανάρτηση... Με Florent Pagny δηλαδή!  Ερωτική  διάθεση και όρκοι αιώνιας αγάπης, αφού το μόνο που επιθυμεί ο καλλιτέχνης είναι να "γεράσει" παρέα με εκείνην  που αγαπά. Και εκείνη που αγαπά δεν είναι άλλη από τη γυναίκα του, την   όμορφη Azucena Camano, μανεκέν και ζωγράφο από τη  μακρινή Αργεντινή. Το τραγούδι φέρει τον ίδιο τίτλο με το άλμπουμ που έβγαλε ο  καλλιτέχνης το 2013  και το οποίο φέρει την υπογραφή του Calogero ως προς τη σύνθεση, αλλά και της συντρόφου του Calogero, Marie Bastide στη συγγραφή των στίχων. Βέβαια το χεράκι τους έβαλαν και κάποια άλλα ονόματα της γαλλικής μουσικής, όπως π.χ. ο Marc Lavoine. Το άλμπουμ σκίζει, και ο "coach"  του γαλλικού The Voice 3  δίνει ήδη συναυλίες σε όλη τη Γαλλία. Κάτι τελευταίο σε ότι αφορά το βίντεο κλιπ: Για την υλοποίηση του, ο Pagny  απευθύνθηκε στους ίδιους τους θαυμαστές του, ζητώντας τους  φωτογραφίες με το ταίρι τους...


Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Edith με την Jil Aigrot στο Μέγαρο Μουσικής

Στις 10 Οκτωβρίου του 2013, συμπληρώθηκαν 50 χρόνια από το θάνατο της μεγάλης Edith Piaf. Ήδη το καλοκαίρι που μας πέρασε, είχαμε την τύχη να απολαύσουμε στην Αθήνα την Patricia Kaas  να ερμηνεύει ζωντανά για το ελληνικό κοινό τα σπουδαιότερα κομμάτια του ρεπερτορίου της Mome.  Σειρά έχει αυτό το Μάρτιο, ένα μεγάλο αφιέρωμα του Μεγάρου  Μουσικής στη φωνή που έγινε σύμβολο μιας ολόκληρης χώρας. Η αγαπημένη μας Πιαφ θα ζωντανεύσει μέσα από την Jil Aigrot, δηλ. τη γυναίκα που έγινε η "φωνή" της στην ταινία "Ζωή σαν τριαντάφυλλο", με την Μαριόν Κοτιγιάρ στον πρωταγωνιστικό ρόλο.  Οι παραστάσεις θα γίνουν στις 28,29 και 30 Μαρτίου στις 20:00. Τιμές εισιτηρίων: 

Φοιτητικά, ΑΜΕΑ: 15 ευρώ

Ζώνη Γ: 25 ευρώ

Ζώνη Β: 40 ευρώ

Ζώνη Α: 55 ευρώ

Διακεκριμένη ζώνη: 65 ευρώ

Για αγορά εισιτηρίων on-line, πατήστε εδώ.

Powered by pathfinder blogs