Τετάρτη, 6 Ιανουαρίου 2016

Αντίο στον Michel Delpech ...

Υπάρχουν ορισμένοι καλλιτέχνες που όταν πεθαίνουν, δεν νιώθεις ότι φεύγει απλά ένας άνθρωπος, αλλά μια ολόκληρη εποχή.  Αυτό ακριβώς συνέβη και με τον Michel Delpech που έφυγε από τη ζωή στις 2 Ιανουαρίου του 2016 μετά από πολύμηνη μάχη με την επάρατη νόσο. Για να τον τιμήσει, το μπλογκ της γαλλικής μουσικής σας προτείνει μια μικρή αναδρομή στους σημαντικότερους σταθμούς της καριέρας του ...

Wight is whigt

1969: Ένας χρόνος μετά τα γεγονότα του" Γαλλικού Μάη". Ο κόσμος αλλάζει με γοργούς ρυθμούς... Η νεολαία αναζητά τα δικά της πρότυπα, τον δικό της τρόπο να ορίζει το παρόν και μέλλον της. Ο 23χρονος τότε Michel Delpech, ο οποίος μετρά 5 χρόνια παρουσίας στη γαλλική δισκογραφία με μία μόλις αξιόλογη επιτυχία (θα αναφερθούμε πιο κάτω), ερμηνεύει το 1ο από τα 2 τραγούδια που θα τον καταστήσουν διεθνώς γνωστό: Το Wight is wight. Αν αναρωτιέστε για τον τίτλο, το Wight είναι η ονομασία ενός νησιού στην Αγγλία, γνωστό για τα φεστιβάλ ποπ μουσικής. 


Pour un Flirt

1971: 2 χρόνια αργότερα, ο Michel Delpech προχωρά σε μία από τις διασημότερες ερωτικές εξομολογήσεις της γαλλικής μουσικής. Προσοχή όμως! Οι καιροί έχουν αλλάξει και η σεξουαλική απελευθέρωση αρχίζει να επιβάλει τους τρόπους της. Μην περιμένετε λοιπόν μια παλιομοδίτικη, γλυκανάλατη εξομολόγηση, αφού ο ερμηνευτής είναι έτοιμος - όπως δηλώνει- να κάνει τα πάντα έστω και "για έναν μικρό γύρο στα σεντόνια" της αγαπημένης του.


Chez Laurette

Ας μην απομακρυνθούμε όμως περισσότερο από το 1965 όπου στην ουσία ξεκινά η καριέρα του Michel Delpech. Η επιτυχία θα έρθει με ένα  νοσταλγικό τραγούδι από μια μουσική παράσταση ("Copains-clopants). To "Chez Laurette"  μιλά για μια ιδιοκτήτρια καφέ και την ευγνωμοσύνη που έτρεφε για αυτήν μια παρέα νέων που είχε βρει στο μαγαζί της μια ζεστή αγκαλιά.


Il y a des jours ou l'on ferait mieux de rester au lit

1968: Ο Michel Delpech κερδίζει με αυτό το τραγούδι το μεγάλο βραβείο της Ακαδημίας Charles Gros. "Υπάρχουν μέρες όπου θα 'ταν καλύτερο να μένεις στο κρεβάτι σου" μας λέει ο ιδιαίτερα μακροσκελής τίτλος και η εξήγηση δίνεται με χιούμορ στα λόγια του τραγουδιού που με την εισαγωγή του ίσως να μας ξαφνιάζει, θυμίζοντάς μας κάτι από μια μελωδία κλασσικής μουσικής. 


Que Marianne etait Jolie

1972: Ο Delpech ερμηνεύει αυτή τη φορά ενά τραγούδι με πολιτικό περιεχόμενο... Η Marianne για την οποία γίνεται λόγος, δεν είναι άλλη από το σύμβολο της Γαλλικής Δημοκρατίας. "Γεννήθηκε στο Παρίσι του 1790, σαν ένα τριαντάφυλλο που άνθισε στον κήπο με τα κρίνα (κρίνα=σύμβολο της γαλλικής βασιλείας). Η Μαrianne έχει 5 παιδιά που τα ανατρέφει όσο καλύτερα μπορεί. Η Μarianne έχει τώρα κάποιες ρυτίδες στις άκρες των ματιών της..." Να πούμε ότι τους στίχους έχει γράψει ο ελληνικής καταγωγής Pierre Papadiamandis.

 

Quand j'etais chanteur

Το κομμάτι που θα ακούσουμε κυκλοφόρησε το 1975. Όμως ο Michel Delpech κάνει μια προβολή στο μέλλον, βλέποντας τον εαυτό του σε ηλικία 73 χρονών να νοσταλγεί τα νιάτα του. Τραγική ειρωνία, ο δημοφιλής καλλιτέχνης δεν έκλεισε ποτέ τα 73, αφού στα 67 του χτυπήθηκε από την επάρατο νόσο, φεύγοντας από τη ζωή 2 χρόνια αργότερα. Είχε μιλήσει για την περιπέτεια της υγείας του το 2014 σ'ένα τραγούδι (La Fin du chemin) όσο και σ΄ένα βιβλίο με τον τίτλο Vivre που πρόλαβε να γράψει τη χρονιά που μας πέρασε. Το καλοκαίρι, μάθαμε από ένα φίλο του -γνωστό δημοσιογράφο- ότι ο Michel Delpech αργόσβηνε ήρεμα σ'ένα νοσοκομείο και ότι τον Σεπτέμβριο, δεν θα ήταν πια μαζί μας. Άντεξε λίγο περισσότερο ...


Les divorces

Το 1976, τραγουδά το  "Οι Διαζευγμένοι" (δυστυχώς είναι αδύνατον να βάλω το τονάκι πάνω από τη γαλλική λέξη)... Στο τραγούδι του, ο χωρισμός φαίνεται να έρχεται με ήρεμο και πολιτισμένο τρόπο, κάτι όμως που δεν συνέβη στην πραγματική ζωή του καλλιτέχνη. Το διαζύγιό του από την πρώτη του σύζυγο με την οποίαν είχε αποκτήσει 2 παιδιά τον πληγώνει βαθύτατα, ρίχνοντάς τον στην κατάθλιψη και τις καταχρήσεις. Αλκοόλ, τσιγάρα, ναρκωτικά, ακόμη και απόπειρες αυτοκτονίας ... Ο αγαπημένος καλλιτέχνης των Γάλλων θα στραφεί στον πνευματισμό, τα μέντιουμ, την κινέζικη φιλοσοφία κ.α. O Michel Delpech θα καταφέρει τελικά να ξεπεράσει τους εσωτερικούς του δαίμονες και να "αναγεννηθεί" μέσα από έναν δεύτερο γάμο με μια ζωγράφο το 1985.

 

Le chasseur

Μεγάλη επιτυχία τη χρονιά που κυκλοφόρησε (το 1974 δηλ.) το Le chasseur (Ο Κυνηγός) θα υιοθετηθεί ως ύμνος πολλών κυνηγετικών ομίλων στη Γαλλία... Το 1979 μάλιστα, ο Delpech θα ανακηρυχθεί ως ο "αγαπημένος τραγουδιστής των Γάλλων κυνηγών" και 2 χρόνια αργότερα θα του απονεμηθεί και κούπα από το μεγαλύτερο γαλλικό περιοδικό για το κυνήγι. Το ίδιο το τραγούδι μπορεί πλέον να μην μιλά στην καρδιά του κοινού, αλλά είναι ενδεικτικό της τρομερής ποικιλίας θεμάτων για τα οποία μίλησε στην καριέρα του ο Delpech... 


Le Loir et le Cher

Παραμένουμε είς τας εξοχάς και πιο συγκεκριμένα στην κοιλάδα που βρέχει ο Λίγηρας, και όπου ο σταρ όπως εξομολογείται στο τραγούδι του, έρχεται να περάσει κάποιες Κυριακές με τους δικούς του. Οι δικοί του όμως -άνθρωποι της υπαίθρου- του προσάπτουν τον παριζιάνικο τρόπο ζωής που τον έκανε να ξεχάσει την επαφή με τη γη και τα ζώα. Το τραγούδι αυτό κυκλοφόρησε το 1977 και έστω και αν μετά από μεγάλα διαστήματα σιωπής, ο καλλιτέχνης επανερχόταν με κάποια εμφάνιση ή κάποιο άλμπουμ στο φως της δημοσιότητας, στην ουσία το Le Loir et le Cher ήταν η τελευταία του μεγάλη επιτυχία. 




Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

La grande Sophie: Hanoi

Μιλήσαμε για αυτό στην ακριβώς προηγούμενή μας ανάρτηση ... Και επειδή το λατρέψαμε, είπαμε να ρίξουμε και μια μετάφραση. Θυμίζω απλά τα βασικά: Το "Hanoi" προέρχεται από το τελευταίο άλμπουμ της Grande Sophie "Nos histoires" και αναφέρεται στις αναμνήσεις από το ταξίδι που πραγματοποίησε η τραγουδίστρια στο Βιετνάμ πρίν 2 χρόνια, όταν η χώρα χτυπήθηκε από τον τυφώνα Αιλάν.


Στο καθρεφτάκι του αυτοκινήτου κοιτάζω πίσω

 να δω αν φαίνεσαι ακόμη     

Ανόι, Ανόι, θυμάμαι

το πρόσωπό σου, το άρωμά σου και τα δρομάκια σου 

Σε βλέπω να περνάς, είμαι σπίτι σου

Ανόι, Ανόι, με κρατάς

Οι τυφώνες σου κλαίνε,

Οι ηρωές σου πεθαίνουν

Η βροχή κατρακυλά


Γύρω από τη λίμνη ακούς κάτι σαν 

σαν θορύβους που αντηχούν

ορδές από μοτοσυκλετες 

ποιο είναι αυτό το άλλο πρόσωπο ?

η καρδιά σου που πατά κλάξον 

Κάτω από το γονατισμένο σου βλέμμα.


Γύρω από τη λίμνη υπάρχει κάτι σαν

ένας κόσμος που σιγοβράζει 

ένας πίνακας μπροστά μου 

ερωτευμένοι που αναρωτιούνται

και η φωνή μου που σιγοτραγουδά

θα σε ξαναδώ.


Στην υγρή ζέστη των πεζοδρομίων σου

Ανόι, Ανόι, μου δείχνεις

το χαμόγελό σου, τη ζωή σου, τα χρώματά σου επίσης

κάτω από την ηλεκτρική ζούγκλα χάνω το δρόμο μου

Ανόι, Ανόι, σου ανήκω

στο πράσινο νερό, οι μαριονέττες σου 

χορεύουν μια άλλη ζωή


Γύρω από τη λίμνη ακούς κάτι σαν 

σαν θορύβους που αντηχούν

κύματα από μοτοσυκλετες 

ποιο είναι αυτό το άλλο πρόσωπο ?

η καρδιά σου που πατά κλάξον 

Κάτω από το γονατισμένο σου βλέμμα 

Γύρω από τη λίμνη υπάρχει κάτι σαν

ένας κόσμος που σιγοβράζει 

ένας πίνακας μπροστά μου 

ερωτευμένοι που αναρτιούνται

και η φωνή μου που σιγοτραγουδά

θα σε ξαναδώ.


Στο καθρεφτάκι του αυτοκινήτου κοιτάζω πίσω μου 

να δω αν φαίνεσαι ακόμη

Ανόι, Ανόι, τόσο μακριά μου

Το ποδήλατο, το "άνθος του φεγγαριού" και εγώ στο Παρίσι

Ανόι, Ανόι


Παρασκευή, 1 Ιανουαρίου 2016

Τα καλύτερα γαλλικά τραγούδια του 2015

Christine and the queens, Saint-Claude

Ξεκινάμε όπως το συνηθίζουμε άλλωστε με τον καλλιτέχνη-αποκάλυψη της χρονιάς. Και για το 2015, δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την Christine and the Queens  για την οποίαν η ίδια η Μadonna εκδήλωσε πρόσφατα το θαυμασμό της. Η κατά κόσμον Heloise Letissier πέρασε από το σκοτάδι στο φως της δημοσιότητας σε χρόνο ρεκόρ. Η καθοριστική στιγμή ήταν μια live εμφάνισή της στις Victoires de la musique το 2014. Σειρά είχε το πρώτο της άλμπουμ, Chaleur Humaine που κυκλοφόρησε στις 2 Ιουνίου του 2015 και από το οποίο ξεχώρισαν ιδιαίτερα τα κομμάτια Christine και Saint-Claude. Όπως έχουμε ξαναπεί, η Christine and the queens υιοθετεί ένα style androgyne, και μια ιδιαίτερα προσεγμένη αισθητική που συνδυάζει τόσο τον ήχο όσο και την εικόνα στη δουλειά της. Να πούμε για το συγκεκριμένο κομμάτι ότι αναφέρεται σε μια δυσάρεστη εμπειρία που έζησε η καλλιτέχνις μέσα σε ένα λεωφορείο, όταν ένας άντρας με τατουάζ στο χέρι έπεσε θύμα λοιδωριών και κακεντρεχών σχολίων. Ανήμπορη να τον υπερασπιστεί εκείνη τη στιγμή, του αφιέρωσε αυτό το τραγούδι


Boulevard des airs, Emmene-moi

Μία από τις πιο χαρακτηριστικές μελωδίες του 2015 που ακούστηκε κατά κόρον το καλοκαίρι που μας πέρασε.  Το Εmmene-moi  ήταν το πρώτο single από το άλμπουμ Bruxelles των Boulevard des airs, ένα 9μελές γκρουπ από τα νοτιο-ανατολικά άκρα της Γαλλίας που ξεκίνησε την σταδιοδρομία του το 2004 και έχει εκδόσει μέχρι στιγμής 3 άλμπουμ. 


La Grande Sophie, Hanoi

Μια υπέροχη μπαλλάντα που μας ταξιδεύει μέχρι το Βιετνάμ, σε ανάμνηση των όσων έζησε εκεί η τραγουδίστρια  πριν 2 χρόνια, όταν ο τυφώνας Αιλάν έπληξε τη χώρα... "Χάθηκα στους δρόμους του Ανόι, συνάντησα ανθρώπους. Βρήκα ένα είδος αγνότητας και δύναμης. Επιστρέφοντας από εκείνο το ταξίδι, ήθελα να υπάρχει ένα ίχνος και να το μοιραστώ". Το τραγούδι αποτελεί το 2ο single από το άλμπουμ Nos histoires που κυκλοφόρησε τέλη Οκτωβρίου.

 

Mylene Farmer, City of love

Πρόγευση ήταν ένα δυνατό (αλλά και άκρως αισθησιακό) ντούετο με τον Sting πάνω σε μια παλιά επιτυχία του Βρετανού καλλιτέχνη, το Stolen Car . Έπειτα ακολούθησε ημιεπισημώς το Insondables, και λέμε "ημιεπισήμως", αφού το συγκεκριμένο τραγούδι δεν κυκλοφόρησε ποτέ ως CD single, έτυχε όμως ενός ιδιαίτερα καλαίσθητου βίντεο κλιπ στο Ίντερνετ. Το πιο πρόσφατο δείγμα από αυτήν τη νέα δισκογραφική δουλειά της Mylene, είναι το City of love, για το οποίο μιλήσαμε εκτεταμένως σε προηγούμενή μας ανάρτηση. Σε 31 χρόνια καριέρας, το "Interstellaires" αποτελεί το 10ο άλμπουμ της δημοφιλέστατης τραγουδίστριας, αλλά το 1ο στο οποίο δεν συναντάμε το περίφημο δίδυμο Farmer-Boutonnat. Ίσως ένα "τέλος εποχής" που άλλωστε φαίνεται και από την αλλαγή στο ύφος των τραγουδιών με την τραγουδίστρια να επιχειρεί κάτι το καινούργιο...


Frero Delavega, Ton visage

Άκρως επιτυχημένη χρονιά το 2015 για τους Frero Delavega, 2 νεαρούς μουσικούς που ξεχώρισαν στο γαλλικό Voice to 2014. Ακολούθησε, ευθύς αμέσως, η πρώτη τους δισκογραφική δουλειά από την οποία ξεχώρισε το "Le chant des sirenes" με 11 συνεχείς εβδομάδες στο ΤΟΡ10 καλύτερων πωλήσεων single. Το 2015 είδε επίσης την κυκλοφορία ενός ακόμη (πολλά υποσχόμενου) άλμπουμ με τίτλο "Des ombres et des lumieres" .

 

Zazie, Adieu tristesse

Στις 30 Οκτωβρίου, η Zazie κυκλοφόρησε το 9ο άλμπουμ της καριέρας της. Διόλου τυχαία, το πρώτο και το τελευταίο κομμάτι αναφέρονται στο θέμα της ευτυχίας, με το μεν να τιτλοφορείται Encore heureux (όπως άλλωστε και το ίδιο το άλμπουμ) και το δε, "Adieu tristesse". 11 καινούργια κομμάτια που όπως δήλωσε η ίδια η τραγουδίστρια γράφτηκαν μεταξύ Σαντορίνης και Παρισιού με λιγότερη μελαγχολία αλλά, πάντα με την ιδιαίτερη ποιότητα που χαρακτηρίζει κάθε δουλειά της. Το κομμάτι που σας προτείνω δεν έχει βγει ως single ... Για όσους θέλουν να ακούσουν τα 2 τραγούδια που έχουν κυκλοφορήσει επίσημα απ'αυτή τη δουλειά, αρκεί να κλικάρετε  στα ακόλουθα links: Discold & Pise.


Anguun & Florent Pagny, Nos vies paralleles

Η ινδονησιακής καταγωγής Anguun (εκπρόσωπος της Γαλλίας στη Eurovision το 2012) επέστρεψε  με ταξιδιάρικη διάθεση το 2015, κάτι που φάνηκε άλλωστε και από τον τίτλο του άλμπουμ της "Toujours un ailleurs". Από αυτήν τη δισκογραφική δουλειά ξεχώρισε και το ντουέτο της με τον Florent Pagny: τον άνθρωπο χάρη στον οποίο μπόρεσε να δικτυωθεί στο χώρο της γαλλικής δισκογραφίας. Αξίζει να πούμε ότι το κλιπ του συγκεκριμένου τραγουδιού γυρίστηκε κάτω από τον ήλιο της Κούβας.


Louane, Je vole

Ίσως και να την αδικεί, με το να βάζουμε ως "αντιπροσωπευτικό" της κομμάτι ένα τραγούδι που δεν είναι δικό της, αλλά χωρίς αμφιβολία το ερμήνευσε υπέροχα στην ταινία "Η οικογένεια Μπελιέ" (για περισσότερα βλ. εδώ). Ωστόσο, με αυτό έγινε γνωστή και στη χώρα μας, ως μέλος της πιο διάσημης πλέον οικογένειας του γαλλικού σινεμά ... Ορφανή και από τους 2 της γονείς, η όμορφη  Louane έχει γνωρίσει στα 19 της μόλις χρόνια και "δόξες" αλλά και τραγωδίες. Το 2013, ξεχωρίζει στο γαλλικό Voice, αλλά χάνει τον πατέρα της. Την επόμενη χρονιά, πρωταγωνιστεί στο φιλμ "Η οικογένεια Μπελιέ", αλλά βλέπει τη μητέρα της να πεθαίνει και αυτή μετά από μια επώδυνη ασθένεια. Το 2015 της χαρίζει ένα βραβείο Σεζάρ, αλλά και την πρώτη της δισκογραφική δουλειά από την οποία ξεχώρισαν τραγούδια, όπως το Jeune, Jour-1, Avenir και το συγκινητικό Maman.

 Dionysos, Vampire de l'amour

To γκρουπ Dionysos είναι από μόνο του μια ιδιαίτερη περίπτωση στο χώρο της γαλλικής μουσικής. Ο τραγουδιστής του συγκροτήματος (Mathias Malzieu) είναι παράλληλα και συγγραφέας. Έτσι οι δισκογραφικές δουλειές του Dionysos αποκτούν μια σύνθετη διάσταση, αφού εμπνέονται από τις σουρρεαλιστικές ιστορίες του Malzieu. Aυτό ακριβώς συνέβη και με το πρώτο τραγούδι από το άλμπουμ που πρόκειται να κυκλοφορήσει τον Ιανουάριο του '16 με τίτλο "Vampire en pyjama". 

 

Calogero, Le portrait

Για τους τύπους, να πούμε ότι το συγκεκριμένο τραγούδι κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 2014, ακούστηκε όμως πολύ και το 2015 εκτοξεύοντας για μια ακόμη φορά τις πωλήσεις του άλμπουμ "Les feux d'artifice". Γραμμένο από τον ανερχόμενο Paul Ecole (ως προς τους στίχους) και τον Calogero (ως προς τη μουσική), το κομμάτι που θα ακούσουμε μιλάει για το αίσθημα έλλειψης που νιώθει ένα παιδί από την απουσία των γονιών του.


Stromae, Carmen

Το άλμπουμ "Racine carree" κυκλοφόρησε το 2013 ... Συνέχισε όμως να γοητεύει κοινό και κριτκούς επί 2 ολόκληρα χρόνια με τις πωλήσεις του να ξεπερνούν τα 3,5 εκ. αντίτυπα. 7 συνολικά τραγούδια κυκλοφόρησαν ως single και στη συντριπτική τους πλειοψηφία γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, όπως το Formidable, Papaoutai, Tous les memes, Ave Cesaria και φυσικά το Carmen το οποίο εντυπωσίασε (και δίχασε ταυτοχρόνως) με το κλιπ του. Το τραγούδι αναφέρεται στην αποξένωση του σύγχρονου ανθρώπου από τη χρήση των κοινωνικών δικτύων. Αν αναρωτιέστε τώρα, γιατί ο Βέλγος τραγουδιστής επέλεξε να το συσχετίσει με την γνωστή όπερα του Μπιζέ "Carmen", η απάντηση βρίσκεται σ'αυτό το περίεργο πουλί, που συναντάμε τόσο ως σύμβολο του Twitter αλλά και ως παρομοίωση του έρωτα στην γνωστή ανά τον κόσμο άρια "L'amour est un oiseau rebelle".

 

Raphael, Somnambule

Θα κλείσουμε με το Somnambule από το ομώνυμο άλμπουμ  του Raphael. Αξίζει να πούμε ότι σκηνοθέτης του κλιπ είναι ο ίδιος ο τραγουδιστής.






Σάββατο, 26 Δεκεμβρίου 2015

Mylene Farmer: City of love

Ε, λοιπόν αυτή τη φορά, η Mylene Farmer μας ξαφνιάζει για τα καλά! Ξεχάστε για λίγο τις αισθησιακές εμφανίσεις της κοκκινομάλλας σταρ και υποδεχθείτε την  ως ένα τερατώδες δημιούργημα που ανακαλύπτει το μυστήριο της αγάπης. Όλα αυτά σε ένα ιδιαίτερα προσεγμένο κλιπ που φέρει την υπογραφή του σκηνοθέτη Paul Laugier, μαίτρ στις ταινίες τρόμου στη Γαλλία. Άλλωστε όπως θα το διαπιστώσετε, το κλιπ του City of Love (2o single από το άλμπουμ Interstellaires), είναι φανερά εμπνευσμένο από 2 εμβληματικές ταινίες του χιτσκοκικού σινεμά: Τo "The Birds" και το "Psycho".  



Όταν ο χορός σταματήσει

Πολύ αργά

Όλα θα πάρουν μια γεύση στάχτης


Αν μονάχα στην πορεία της διαδρομής

η αγάπη αναβλύζει από το χάος

δεν επιθυμείς τίποτα παρά μόνο τον άλλον

ακόμη και για μια στιγμή


Με τις λέξεις στο στόμα μου

ένας δρόμος προς τη ζωή

Αν αφεθώ

Θα χτίσω την πολιτεία της αγάπης

Aν ξέρω ότι το έχω

και τον κόσμο και την επιθυμία

Αν σε περιμένω εκεί

θα χτίσω την πολιτεία της Αγάπης


Όποιος δεν γνωρίζει το φόβο

δεν γνωρίζει το θάρρος

αν είμαι ευδιάθετη

δεν υπάρχει οργή

Όταν προχωρώντας μες το σκοτάδι

όταν μελετώ το άπειρο

βλέπω νιφάδες χιονιού, ποίησης



Τετάρτη, 9 Δεκεμβρίου 2015

Γαλλικά τραγούδια (Σεπτέμβριος-Νοέμβριος 2015)

Frero Delavega, Ton visage

Δεύτερο άλμπουμ για τους Jeremy Frerot και Florian Delavega που ξεχώρησαν με τη συμμετοχή τους στο γαλλικό The Voice το 2014. Σειρά είχε μία άκρως επιτυχημένη δισκογραφική δουλειά  από την οποίαν ξεχώρισε κυρίως το single Le chant des sirenes, για να ακολουθήσει πριν από λίγες εβδομάδες - στις 20 Νοεμβρίου συγκεκριμένα - η κυκλοφορία του  "Des ombres et des lumieres".


Mylene Farmer, Insondables

"Interstellaires" ο τίτλος του νέου άλμπουμ της κοκκινομάλλας τραγουδίστριας, μετά το "Bleu noir" του 2012 και το  live Timeless 2013. Η αρχή έγινε με ένα σπουδαίο ντουέτο - διασκευή του Stolen Car από το ρεπερτόριο του Sting, και ένα αισθησιακό κλιπ γυρισμένο στις όχθες του Σηκουάνα. Σε πιο χορευτικούς ρυθμούς και γραμμένο σε 2 γλώσσες (αγγλικά και γαλλικά), το κομμάτι γνώρισε αμέσως μεγάλη επιτυχία ανοίγοντας το δρόμο σ' ένα άλμπουμ που επίσης ξεχώρισε από την πρώτη στιγμή. Στο κλιπ του Insondables που κυκλοφόρησ,ε χωρίς το ίδιο το τραγούδι να έχει ανακοινωθεί ως 2ο single από το άλμπουμ, η Mylene επιδίδεται σε ένα παιχνίδι εικόνων με δεκάδες αναφορές σε καλλιτέχνες που θαυμάζει, αλλά και στην ίδια της την καριέρα. Δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά που το κάνει, καθώς σε πάρα πολλά τραγούδια της υπάρχουν αναφορές σε καλλιτέχνες όπως ο Egon Schiele, Gericault κ.α. Άλλωστε  είναι και η ίδια εγγονή γλύπτη... 


Anguun & Florent Pagny, Nos vies paralleles

Και αφού μιλάμε για ντουέτα, ας συνεχίσουμε με αυτό της Anguun με τον Florent Pagny. Την Anguun μπορεί να τη θυμάστε από τη Eurovision του 2012, όπου παρά τη φιλότιμη προσπάθεια ... η Γαλλία δεν μπόρεσε να διακριθεί. Η νέα της λοιπόν δουλειά τιτλοφορείται "Toujours un ailleurs" και κυκλοφόρησε περίπου πριν από 2 εβδομάδες. Το συγκεκριμένο τραγούδι αποτελεί το 2ο single από το νέο άλμπουμ και το κλιπ του γυρίστηκε στην Κούβα. Η σχέση δε της Ινδονήσιας τραγουδίστριας με τον Florent Pagny χρονολογείται από το 1997, όταν ο Γάλλος καλλιτέχνης βοήθησε την Anguun στα πρώτα της βήματα στη γαλλική μουσική σκηνή, γνωρίζοντάς της τον παραγωγό της πρώτης της επιτυχίας επί γαλλικού εδάφους. Τόσο το Nos vies paralleles, όσο και όλο το άλμπουμ διαπνέονται από μια ταξιδιάρικη διάθεση που αγκαλιάζει όλον τον κόσμο όπως άλλωστε έκανε στη ζωή της και την καριέρα της η ίδια η Anguun: "Είμαι μια ξεριζωμένη, με την έννοια ότι έφυγα από αλλού την Ινδονησία για να μεταφυτεύσω τις ρίζες μου σε ένα άλλο μέρος, τη Γαλλία. Η μουσική ήταν πάντοτε το διαβατήριό μου για να πηγαίνω από τη μία χώρα στην άλλη".

Christine & the queens, Paradis perdus

Πρόκειται μάλλον για την αποκάλυψη της χρονιάς ... Η 27χρονη Heloise Letissier γεννήθηκε στη Nantes  και σπούδασε θέατρο στην Ανώτατη Σχολή της Λυών. Θαυμάστρια του Michael Jackson και του David Bowie, με σαφείς επιρροές από την αγγλοσαξωνική μουσική κουλτούρα, η Letissier στοχεύει στη δημιουργία ενός ιδιαίτερου  univers όπου μουσική, εικόνα και θεατρικότητα πιάνονται χέρι-χέρι. Και μέσα σ'όλα αυτά βέβαια, η ίδια η τραγουδίστρια με στυλ androgyne και μια ιδιαίτερη έλξη για την gay κοινότητα και τον κόσμο των drag queens που αποτελεί μια εκ των βασικών πηγών έμπνευσής της. Αν και στο χώρο της μουσικής δραστηριοποιείται από το 2010, στην ουσία έγινε ευρέως γνωστή το 2014 με το άλμπουμ  Chaleur Humaine. Το κομμάτι που θα ακούσετε αποτελεί διασκευή ενός παλιού τραγουδιού του Christophe, στο οποίο η νεαρή τραγουδίστρια εισήγαγε  αέρινα αποσπάσματα από το Heartless του  Kanye West. 


Louane, Maman

Έγινε ευρέως γνωστή ως μέλος μιας οικογένειας ... Της κινηματογραφικής οικογένειας Μπελιέ που πολλοί από εμάς απολαύσαμε φέτος στα θερινά σινεμά. H  19χρονη Louane ασχολείται με τη μουσική από τα 8 της χρόνια παρακολουθώντας μαθήματα φωνητικής. Το 2013 διακρίνεται στο γαλλικό The Voice και το  2015 κυκλοφορεί το πρώτο της άλμπουμ με τίτλο Chambre 12 από το οποίο ξεχωρίζουν το Jour 1, Avenir και Jeune. Οι φωνή της όμως ταξιδεύει σε όλη την Ευρώπη χάρη στη διασκευή ενός τραγουδιού του Michel Sardou, το περίφημο Je vole που ερμηνεύει εκπληκτικά στην ταινία "Η οικογένια Μπελιέ". Το "Maman" προέρχεται και αυτό από την πρώτη της δισκογραφική  δουλειά. Αξίζει να πούμε ότι η νεαρή τραγουδίστρια έμεινε ορφανή και από τους 2 της γονείς σε ηλικία 17 χρονών.





Powered by pathfinder blogs