Δευτέρα, 26 Ιανουαρίου 2015

Αντίο Ντέμη...

Ένας από τους ελάχιστους Έλληνες που έκαναν πραγματικά διεθνή καριέρα, τραγουδώντας σε 4 γλώσσες, μία εκ των οποίων και τα γαλλικά ... Άλλωστε στη Γαλλία και πιο συγκεκριμένα στο Παρίσι του 1968, άνοιξαν τα φτερά τους τα "Παιδιά της Αφροδίτης" με το Rain and tears, ένα κομμάτι που αν και στα αγγλικά, αγκαλιάστηκε αμέσως από το γαλλικό κοινό. Ο Ντέμης Ρούσσος έφυγε τη νύχτα της 25ης προς 26η Ιανουαρίου σε ηλικία 68 χρονών...


Παρασκευή, 9 Ιανουαρίου 2015

Είμαστε όλοι Charlie!

Όποιες λέξεις και αν σκεφθώ, καμιά δεν αποτυπώνει το μέγεθος του αποντροπιασμού που νιώθω ως άνθρωπος, αλλά και το ρίγος που μου προκαλεί η σκέψη ότι αυτή η ανείπωτη τραγωδία συνέβη σε μια πόλη όπου έζησα και σε μια χώρα που αγαπώ με όλη μου την ψυχή. Nous sommes tous Charlie, γιατί πολύ απλά, είμαστε όλοι ελεύθεροι να λέμε αυτό που πιστεύουμε, χωρίς κανείς να 'χει το δικαίωμα να μας σκοτώνει για τις λέξεις μας. 

Γαλλία

Γεννήθηκα πιο μακριά, πολύ πιο μακριά απ'ότι νομίζουν.
Στη Σαιγκόν πέρασα τα παιδικά μου χρόνια
Και η μητέρα μου, εκει-πέρα, μου έλεγε γλυκά
Τη λέξη "Γαλλία",
Τη λέξη "Γαλλία".

Γαλλία,
Ο καιρός πέρασε από τότε, αλλά εγώ πια το ξέρω
Αρκεί να 'σαι μακριά ή απλά μόνος
Για να σου σφίγγεται η καρδιά όταν ακούς
Τη λέξη "Γαλλία"

Τη λέξη "Γαλλία"


Γαλλία ...
Ήταν νομοθέτης των εθνών, και στο λύκειο,
συναντήσαμε αυτές τις λέξεις στις ορθογραφίες μας.
Γράψτε΅: σπίτι, δικαιοσύνη και ελευθερία
Ελπίδα,

Τη λέξη "Γαλλία".

Υπήρχαν
Υπήρχαν επίσης, αργότερα, το 'μαθα και αυτό, 
και επαναστάσεις και πάθοι και βιαιότητες
και μιζέριες και φλόγες και πόλεμοι και δράματα
Αλλά Γαλλία,
Ήταν τα ποτάμια και τα μπλε βουνά
Ήταν τα ξέφωτα στο δάσος και τα ευτυχισμένα παιδιά
κάστρα, σιτάρια, χωράφια, τριαντάφυλλα,
Tόσα πράγματα, στη Γαλλία.

Γαλλία,
Ο καιρός πέρασε από τότε αλλά εγώ πια το ξέρω
Αρκεί να 'σαι μακριά ή απλά μόνος
Για να σου σφίγγεται η καρδιά όταν ακούς
Τη λέξη "Γαλλία"

Τη λέξη "Γαλλία"


Τετάρτη, 7 Ιανουαρίου 2015

Marie Laforet: Viens, viens!

Ως πρώτη ανάρτηση για το 2015, επέλεξα ένα πασίγνωστο τραγούδι που κυκλοφόρησε το 1973, ερμηνευμένο με μοναδικό τρόπο από τη Marie Laforet. Διασκευή ενός γερμανικού hit, το εν λόγω κομμάτι περιελήφθη στο άλμπουμ Arlequin και αποτέλεσε βέβαια ένα από τα εμβληματικά τραγούδια της καριέρας της Laforet. Αξίζει βέβαια σε αυτό το σημείο να αναφέρουμε και τη διασκευή του στα ελληνικά από την Ευριδίκη με τον τίτλο "Ζητάς".  

Έλα, έλα, σε παρακαλώ 
Έλα, έλα, όχι για εμένα πατέρα μου 
Έλα, έλα, γύρνα για τη μητέρα μου
Έλα, έλα, πεθαίνει για εσένα
Έλα, έλα, για να ξαναρχίσουν όλα 
Έλα, έλα, χωρίς εσένα η ύπαρξη 
Έλα, έλα, δεν είναι παρά μια μακρόσυρτη σιωπή 
Έλα, έλα, που δεν έχει τέλος. 

Ξέρω καλά ότι είναι όμορφη αυτή η κοπέλα 
ότι για εκείνην ξεχνάς την οικογένειά σου 
Δεν έχω έρθει για να σε κρίνω
αλλά για να σε φέρω πίσω
Φαίνεται πως η αγάπη της κρατά την ψυχή σου 
Μα πιστεύεις πως αυτό αξίζει την αγάπη της γυναίκας σου;  
που μοιράστηκε με εσένα τη ζωή σου 
χωρίς να σου αφήσει το χέρι. 

Έλα, έλα, η μαμά τον Σεπτέμβριο  

έλα, έλα, ξανάβαψε το δωμάτιο 

έλα, έλα, όπως πριν μαζί 
έλα, έλα, θα κοιμηθείτε εκεί 
Έλα, έλα, σε παρακαλώ 
Έλα, έλα, όχι για εμένα πατέρα μου 
Έλα, έλα, γύρνα πίσω για τη μητέρα μου 
Έλα, έλα, πεθαίνει για εσένα  
Ξέρεις ότι ο Γιάννης γύρισε στο σχολείο 
ξέρει ήδη την αλφάβητο, έχει πλάκα 
όταν κάνει πως καπνίζει 
είναι ίδιος εσύ! 

Έλα, έλα, σε παρακαλώ 
Έλα, έλα, χαμογελάς πατέρα μου  
Έλα, έλα, θα δεις τη μητέρα μου 
Έλα, έλα, είναι πιο όμορφη απ'ότι πριν 
απ'ότι πριν, απ'ότι πριν, απ'ότι πριν, απ'ότι πριν!  
Έλα, έλα, μην πεις τίποτα πατέρα μου 
Έλα, έλα, αγκαλιασέ με πατέρα μου 


Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Τα καλύτερα γαλλικά τραγούδια του 2014

Πιστοί στις παραδόσεις μας, θα αποχαιρετήσουμε το 2014 με τα ομορφότερα τραγούδια που μας χάρισε. Δύο διευκρινήσεις ωστόσο επιβάλλονται: Καταρχήν στη λίστα που ακουλουθεί, απέκλεισα όλες τις διασκευές, δίνοντας την προτεραιότητα στις καθαρά καινούργιες δημιουργίες. Ωστόσο, όπως θα είδατε και στο ειδικό αφιέρωμα του blog για τις διασκευές, το 2014 χαρκτηρίστηκε έντονα από ατομικά και συλλογικά άλμπουμ διασκευών παλιότερων επιτυχιών του γαλλικού ρεπερτορίου. Τέλος, υπενθυμίζω ότι  αν και σε μεγάλο βαθμό, στο ΤΟΡ14  που ακολουθεί, παρουσιάζονται τα κομμάτια και οι καλλιτέχνες που άφησαν τη σφραγίδα τους στη χρονιά που τελειώνει, το στοιχείο της υποκειμενικότητας υπάρχει. Με άλλα λόγια, δεν σας παρουσιάζω κατανάγκην τα τραγούδια με τις μεγαλύτερες πωλήσεις, αλλά αυτά τα οποία  - εμένα τουλάχιστον- μου άρεσαν... Καλή χρονιά σε όλους!!!

Kendji Girac, Color Gitano

Τα 4 πρώτα τραγούδια αυτής της κατάταξης δεν φιγουράρουν στην κορυφή επειδή μου αρέσουν περισσότερο, αλλά επειδή δεν προλάβαμε να τα παρουσιάσουμε τους προηγούμενους μήνες. Βέβαια, νομίζω πως δικαίως ξεκινάμε από τον Kendji Girac, αφού κατά γενική ομολογία ήταν το "νέο" πρόσωπο που τα σάρωσε όλα. Με τσιγγάνικο αλλά και καταλανικό αίμα να ρέει στις φλέβες του, ο Kendji βασίζεται στο φλογερό ταπεραμέντο του και το στυλ της μουσικής του που βασίζεται στο φλαμένκο. Νικητής του γαλλικού The voice, κυκλοφόρησε το 1ο του άλμπουμ τον Σεπτέμβριο, ενώ τον Δεκέμβριο κέρδισε 2 NRJ music awards ως καλλιτέχνης-αποκάλυψη της χρονιάς καθώς και για το τραγούδι που θα ακούσουμε, το οποίο ψηφίστηκε ως το καλύτερο του 2014.

Alain Souchon et Laurent Voulzy, Derriere les mots

Σε καθαρά γαλλικούς ήχους, το Derriere les mots ενώνει 2 πολύ μεγάλες μορφές της σύγχρονης γαλλικής μουσικής που πάντοτε οι "κόσμοι τους"  βρίσκονταν κοντά ο ένας στον άλλον. Ωστόσο, μόνο μία φορά στο παρελθόν είχαν συνεργασθεί και αυτό για ένα τραγούδι. Το Derriere les mots είναι η νέα δισκογραφική δουλειά που κυκλοφόρησαν από κοινού. 

Black M, Je garde le sourire

Πρόσωπο της χρονιάς, με πολύ έντονη παρουσία στα ΜΜΕ της Γαλλίας και ένα πρώτο άλμπουμ από το οποίο κυκλοφόρησαν 8 singles (παρακαλώ)! Το πρώην μέλος του γκρουπ Sexion d'Assaut, μπήκε χωρίς αμφιβολία δυναμικά στο παιχνίδι, λανσάροντας την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τον τίτλο "Les yeux plus gros que le monde" ή αν το προτιμάτε στην πρόσφατη επανέκδοσή του "Le monde plus gros que mes yeux". Από τούτην εδώ άλλωστε προέρχεται και το κομμάτι που θα ακούσετε, ένα τραγούδι αφιερωμένο στο κοινό του.

Najou Belyzel, Que sont-ils devenus?

"Τι απέγιναν" αναρωτίεται η γαλλο-μαροκινή Najoua Belyzel, ανακοινώνοντας με αυτόν τον τρόπο την επιστροφή της στη μουσική επικαιρότητα, με ένα καινούργιο άλμπουμ (De la Lune au Soleil) που αναμένεται να βγει την άνοιξη του 2015. Να πούμε ότι το τραγούδι αναφέρεται στα παιδιά που το σκάνε από τους δικούς τους και χάνονται...

Calogero, Un jour au mauvais endroit

Σε δύο άλλα νεαρά παιδιά που χάθηκαν από τις μαχαιριές συνομηλίκων τους  το 2012, στην περιοχή της Grenoble αναφέρεται ο Calogero. Το Un jour au mauvais endroit ("Μια μέρα στο λάθος μέρος") αποτέλεσε το πρώτο single από το άλμπουμ Feux d'arifice ("Πυροτεχνήματα") το οποίο κυκλοφόρησε τον Αύγουστο και εκ τοτε δεν εγκατέλειψε ποτέ το ΤΟΡ10 των καλύτερων πωλήσεων στη Γαλλία. Ο δίσκος μάλιστα έγινε διπλά πλατινένιος και επανεκδόθηκε με την προσθήκη ακόμη 5 κομματιών, εκ των οποίων μάλιστα, το ένα γράφτηκε από τον Charles Aznaavour.

Florent Pagny, Le Soldat

1914-2014, με άλλα λόγια 100 χρόνια από το ξέσπασμα του "Μεγάλου πολέμου" ... Η ιστορία όπως βλέπετε δεν αφήνει αδιάφορους τους καλλιτέχνες.  Για το κομμάτι που  θα ακούσουμε, μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες εδώ. Σε ότι αφορά τώρα, γενικότερα την πορεία του άλμπουμ, Vieillir avec toi, νομίζω ότι τα γεγονότα μιλούν από μόνα τους: Διαμαντένιος δίσκος με σχεδόν όλα του τα singles (Les murs porteurs, vieillir avec toi, Le Soldat και Combien de gens) να βρίσκουν το κοινό τους. Αξίζει δε, να πούμε ότι το βίντεο κλιπ του Combien de gens φαίνεται να έχει γυρισθεί  στην Αθήνα.

Indila, S.O.S

Οι συστάσεις φυσικά  περιττεύουν. Μετά την Ζaz, η Indila γίνεται η επόμενη γαλλίδα τραγουδίστρια που κατακτά το ελληνικό κοινό με το Derniere danse. Θα δείξει μάλιστα εμπράκτως την ευγνωμοσύνη της στην Ελλάδα, με το να έρθει στην Αθήνα (θυμάστε ασφαλώς το πέρασμά της από το The voice),  και να γυρίσει ένα κλιπ με εικόνες από τη Χαλκίδα και την ελληνική πρωτεύουσα. Χρονιά θριάμβου για την Indila  το 2014, που είδε το άλμπουμ της, Mini World να γίνεται επιτυχία και εκτός Γαλλίας, χωρίς ωστόσο τα επόμενα singles (Tourner dans le vide, S.O.S και Run run) να γνωρίζουν την ίδια επιτυχία με το Derniere danse. Τελευταία μάλιστα, κυκλοφόρησε και ένα 5ο single από την επανέκδοση του Mini Word, το Love story. Για περισσότερες πληροφορίες και μετάφραση του S.O.S, παραπέμπω εδώ.

Mina Tindle, Pas les saisons

Η αδυναμία μου ... οφείλω να ομολογήσω! Η Mina Tindle  ή κατά κόσμον Pauline de Lassus συστήθηκε για πρώτη φορά στο κοινό το 2012 με το άλμπουμ Taranta. 2 χρόνια αργότερα, δηλ. το 2014, επανήλθε με μία καινούργια δισκογραφική δουλειά, Parades, από την οποία ξεχωρίζουν κυρίως το κομμάτι που θα ακούσετε και το ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό Taranta.

Christophe Mae, Ma douleur, ma peine

Εμπνευσμένο από την πατρίδα της τζαζ, των blues και  της Άγριας Δύσης, το 3ο άλμπουμ του Μαέ (Je veux du bonheur) κυκλοφόρησε μέσα στο 2013, συνέχισε όμως να διαγράφει θριαμβευτική πορεία και μέσα στο 2014 φθάνοντας περίπου τις 450.000 πωλήσεις. Το Ma douleur, ma peine (το οποίο έχουμε ήδη παρουσιάσει) ακολούθησαν 2 μπαλλάντες, η πρώτη με θέμα της την τραγική μοίρα μιας άστεγης (La poupee) και η δεύτερη (Charly) αφιερωμένη σε μια 14χρονη που χτυπημένη από την αρρώστια έφυγε μέσα σε 3 μήνες.

Kyo, Le Graal

Χρονιά ανάστασης για ένα γκρουπ που γνώρισε ημέρες δόξας τη διετία 2002-2004, αλλά έκανε περίπου 10 χρόνια για να παρουσιάσει μία πραγματικά καινούργια δουλειά. Η ανακάμψη γίνεται αρχικά με 2 singles (Le Graal και L'equilibre) που κυκλοφόρησαν τέλη Ιανουαρίου-αρχές Φεβρουαρίου για να ακολουθήσει στα τέλη Μαρτίου το ίδιο το άλμπουμ. 

Alex Beaupain, Coule

Τρίτο single από το αλμπουμ Apres moi le deluge που κυκλοφόρησε τον Απρίλιο του 2013, το Coule άρχισε να παίζει στα γαλλικά ραδιόφωνα τον Ιανουάριο του 2014 και ήταν ένα από τα πρώτα κομμάτια που κέντρισαν το ενδιαφέρον μας. Αγαπημένος τραγουδιστής του Francois Hollande, συνθέτης μουσικών για το σινεμά, με  ρομαντική και ιδιαίτερα μελαγχολική γραφή, ο Beaupain μας προτείνει ένα πιο ανάλαφρο ύφος στο Coule που απ'ότι φαίνεται εκτιμήθηκε από το κοινό περισσότερο από τα 2 πρώτα singles (Grands soirs  και Apres moi le deluge).

Stromae, Cesaria

O Stromae που από το 2013 κιόλας άρχισε να καταρρίπτει το ένα ρεκόρ μετά το άλλο,  με το άκρως επιτυχημένο άλμπουμ του Racine Carree, αφιερώνει έναν προσωπικό ύμνο στην Cesaria Evora που έφυγε για πάντα από κοντά μας το 2011. Αν βαριέστε την μακρά εισαγωγή του κλιπ, απλά προχωρήστε το λίγο μπροστά, αλλά μην το προσπεράσετε ...

Gregoire, Viens avec moi

Καθαρά προσωπική επιλογή, αφού δεν φιγουράρει σε καμιά λίστα με τα πιο ευπώλητα τραγούδια του 2014. Προέρχεται από το άλμπουμ "Les roses de mon silence"... Το άκουσα τυχαία στο youtube και γοητεύθηκα. Για περισσότερα παραπέμπω εδώ.

Zebda, Les petits pas

Θα κλείσουμε με ένα χορευτικό κομμάτι από τους Zebda που και αυτοί επανήλθαν το 2014 με το άλμπουμ "Comme des cherokees". Μπορεί βέβαια η νέα τους αυτή δουλειά να μην κατέγραψε "υψηλές πτήσεις", το τραγούδι ωστόσο διαθέτει ό,τι χρειάζεται για να ανεβάσει τη διάθεσή μας...


Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

Ο παλιός ... είναι αλλιώς; (Mέρος Β)

Το θέμα μας - πρέπει να το αναγνωρίσουμε από την αρχή- είναι ανεξάντλητο και παρουσιάζει δεκάδες διαβαθμίσεις. Εδώ που τα λέμε, ίσως θα ήταν ορθότερο να μιλήσουμε για τις "50 αποχρώσεις μιας διασκευής", ανάλογα με τις ελευθερίες και τα ρίσκα που παίρνει ο κάθε συνθέτης στην ενορχήστρωση και το γενικότερο στήσιμο ενός τραγουδιού. Μπορεί να φαίνεται απλό, ωστόσο αυτό που θα κάνει μια διασκευή να σταθεί επάξια απέναντι στο πρωτότυπο και να ξεχωρίσει, δεν είναι καθόλου εύκολο να βρεθεί.  Όπως εξηγήσαμε και στο Α μέρος του αφιερώματος, τις περισσότερες φορές το εγχείρημα δεν στέφεται από την αναμενόμενη επιτυχία ... Ωστόσο, η σύγχρονη δισκογραφία επενδύει τα τελευταία χρόνια συστηματικά στον τομέα αυτόν. Θα μου πείτε τώρα, "μα πάντα δεν γίνονταν διασκευές;" Σαφώς! Από το 2011 ωστόσο και την απρόβλεπτη επιτυχία του "Bretonne" της Nolwenn Leroy, με διασκευές τραγουδιών του κέλτικου κόσμου, μια γενικότερη τάση άρχισε να διαφαίνεται με ολοένα και περισσότερους καλλιτέχνες να στρέφονται σε αντίστοιχα project. Για όσους θέλουν μια σφαιρικότερη προσέγγιση του θέματος, παραπέμπω σε 4 προηγούμενα αφιερώματα του blog:  Όταν οι Άγγλοι τραγουδούν γαλλικά,  Eλληνικές διασκευές γαλλικών τραγουδιών (μέρος Α & Β) & Πάνω σε ένα πρελούδιο του Μπαχ ...

Black M., Soprano, Vitaa, Amel Bent, Sa Jeunesse
Για να τραγουδήσει τα "νιάτα του", ο 90 χρονος Charles Aznavour  περιβάλλεται  από  νιάτα. Με αυτόν τον τρόπο "η φωνή της νοσταλγίας"  δίνει τη σκυτάλη στις φωνές του μέλλοντος, μια πλειάδα νέων καλλιτεχνών που ένωσαν τις δυνάμεις τους γύρω από ένα άλμπουμ-φόρο τιμής στο θρυλικό ερμηνευτή του La Boheme και πολλών άλλων  επιτυχιών. H ιδέα βέβαια δεν είναι καινοτόμος, αφού  είχαν ήδη προηγηθεί παρόμοια συλλογικά άλμπουμ για τον J.-J. Goldman και τον Renaud. Ο ίδιος όμως ο Αζναβούρ μας διαβεβαιώνει πως αυτήν την επιθυμία την είχε από παλιά, αφού σύμφωνα και με τον πατέρα του, "ο μόνος τρόπος για να κάνεις ένα τραγούδι να ζήσει, και να γίνει κλασικό, είναι να το ερμηνεύσεις με διαφορετικούς τρόπους" ... Δεν μπορούμε παρά να συμφωνήσουμε! 

Isabelle Boulay, Il suffirait de presque rien
Από την πλευρά της, η Isabelle Boulay επέλεξε να "ευχαριστήσει"  τον Serge Reggiani που πέθανε ακριβώς πριν 10 χρόνια, διασκευάζοντας μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του. "Merci Serge Reggiani" ο τίτλος αυτής της  δουλειάς που όπως και το άλμπουμ για τον Αζναβούρ  κυκλοφόρησε μέσα στο 2014. Τυχαίο; Δεν νομίζω! Η Isabelle Boulay γνώρισε τον Reggiani  ένα χρόνο πριν το θάνατό του. Πέραν όμως από τις αναμνήσεις αυτής της συνάντησης, ο Reggiani αποτελεί, κατά τα λεγόμενα της Γαλλοκαναδέζας ένα πρότυπο καλλιτέχνη, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα,  που να θεωρεί πως αν είχε γεννηθεί άντρας και είχε ασχοληθεί με το τραγούδι, θα ήταν κάποιος σαν και αυτόν ...

Zaz, Aux Champs-Elysees
Πιθανότατα, να έχετε ακούσει το συγκεκριμένο κομμάτι, αφού τα ελληνικά media διατηρούν μια προνομιακή σχέση με τη Ζaz. Βέβαια σε αυτό συμβάλλει και η ακτινοβολία του πρωτότυπου τραγουδιού, ενός πασίγνωστου  κομματιού από το ρεπερτόριο του Joe Dassin που υμνεί την πιο λαμπερή λεωφόρο της Ευρώπης: Τα Ηλύσσια Πεδία. Και η Ζaz λοιπόν, μας προτείνει διασκευές, με τη διαφορά ότι ακολουθεί ένα διαφορετικό κριτήριο : Στην περίπτωσή της, δεν πρόκειται για έναν φόρο τιμής σε κάποιον συγκεκριμένο καλλιτέχνη, αλλά σε μια πόλη που πάντοτε γοήτευε, γοητεύει και ... θα γοητεύει. Έτσι, με βασικό πρωταγωνιστή το Παρίσι, η Zaz μας παρουσιάζει 12 διασκευές τραγουδιών αφιερωμένων στην Πόλη του Φωτός, αλλά ίσως περισσότερο και από αυτό, θα λεγα πως η Ζαζ μας προσφέρει "ατμόσφαιρες"...  

Anais, Le tango stupefiant
Με ρετρό διάθεση, αλλά και μπόλικο χιούμορ, η Anais διασκευάζει το 2012 ένα τραγούδι που πρωτοερμηνεύθηκε από την Marie Dubas το 1936. Οι στίχοι αξίζουν όλα τα λεφτά! Ποιος θα περίμενε ένα τανγκό με θέμα του τις παραισθησιογόνες ουσίες ; Και όλα αυτά βέβαια, εξαιτίας ενός χωρισμού που ρίχνει την ερμηνεύτρια σε ότι μπορείτε να φαντασθείτε, από την κοκαίνη και τη μορφίνη, μέχρι την ταπεινή χλωρίνη ... "A l'eau de javel"  ήταν άλλωστε και ο τίτλος του άλμπουμ με διασκευές κομματιών από τις δεκαετίες  30 -50  που κυκλοφόρησε με μεγάλη επιτυχία η Anais,  πριν 3 περίπου χρόνια.     

Marie - Pier Perreault, Si maman si ...
To συγκεκριμένο τραγούδι κυκλοφόρησε το 1977 στο άλμπουμ Dancing-disco που έγραψε για την France Gall ο Μichel Berger. Αν και διασκευάστηκε προσφάτως από 2 πολύ διάσημους εκπροσώπους της σύγχρονης γαλλικής μουσικής, La Fouine (το 2012) και Jenifer (το 2013), σας προτείνω τη version που μας χάρισε το 2004 η Κεμπεκουάζ Marie-Pier Perreault. Στο ίδιο άλμπουμ άλλωστε (Ou la route mene), μπορείτε να ανακαλύψετε πολλές άλλες διασκευές Γάλλων και Γαλλοκαναδών δημιουργών.

Patricia Kaas, Je t'ai dans la peau
Πραγματικό έμβλημα της γαλλικής μουσικής, η Edith Piaf έχει διασκευασθεί από πάμπολλους καλλιτέχνες, ξένους και ομόεθνούς της. Καταλαβαίνετε όμως τι έγινε πέρσι, που η Γαλλία τίμησε την 50η επέτειο από το θάνατό της...! Πληθώρα τα αφιερώματα, οι εκπομπές και φυσικά οι διασκευές κλασικών κομματιών του  ρεπερτορίου της. Μία από τις φωνές που τόλμησε - γιατί όντως θέλει θάρρος και ψυχή- να επανεκτελέσει τραγούδια της Mome ήταν η Patricia Kaas, η οποία μάλιστα ταξίδεψε και στη χώρα μας για να μεταφέρει στο ελληνικό κοινό τη μουσική παράσταση προς τιμήν της Πιαφ. Βέβαια, η Kaas δεν αρκέστηκε μόνο στην Ευρώπη, αφού ταξίδεψε κυριολεκτικά στις 4 γωνιές του κόσμου, από τη Νέα Υόρκη μέχρι τη Μόσχα και τη Σεούλ για τις ανάγκες της περιοδείας της. Για όσους όμως θα ήθελαν να ακούσουν κι άλλες διασκευές των θρυλικών κομματιών της Edith, παραπέμπω σε παλιότερο αφιέρωμα του blog μας.  

 
Calogero, Du cote de chez Swann
Σας προτείνω να το ακούσετε αρχικά στην πρωτότυπη εκδοχή του, έτσι όπως κυκλοφόρησε το  1975 από τον Dave. 30 χρόνια αργότερα, το ίδιο τραγούδι μεταφέρθηκε στη σκηνή με εντελώς διαφορετικό ύφος, χωρίς ωστόσο να χάνει τίποτα από την τρυφερότητα των στίχων του που φυσικά  μας παραπέμπουν στο αριστουργηματικό Αναζητώντας τον Χαμένο χρόνο του Marcel Proust. Ποιος άλλωστε θα μπορούσε να ισχυρισθεί  ότι το ροκ δεν διαθέτει ρομαντισμό και ευαισθησία; 

Jeremy Chapron, Le paradis blanc
Στο ελληνικό κοινό, το όνομα Michel Berger μπορεί να μην λέει τίποτα, ή το πολύ πολύ να παραπέμπει στον "Kύριο Ella, elle l'a", τη δημιουργική δύναμη πίσω από  την France Gall. O Berger όμως δεν ήταν μόνο αυτό. Tόσο οι συνεργασίες του με ιερά ονόματα του χώρου, όσο και η δική του προσωπική καριέρα ως τραγουδιστή, τον καταξίωσαν ως μια σημαντικότατη μορφή της νεότερης γαλλικής μουσικής. Το τραγούδι που θα ακούσετε και που έχει ως θέμα του το θάνατο, αποτελεί την τελευταία μεγάλη επιτυχία του Berger 2  χρόνια πριν πεθάνει το 1992. Να υπενθυμίσουμε ότι ερμηνεύθηκε ξανά το 1999 από την Veronique Sanson, το 2003 από τον Marc Lavoine, τους Vox Angeli το 2008 προτού μας παρουσιάσει  μια νέα του εκδοχή το 2013, ο εκ του Star academy 7 ορμώμενος, Jeremy Chapron.
 
Axel Tony & Sheryfa Luna, Sensualite
Σε τροπικούς ρυθμούς και με "αισθησιακή" διάθεση, η Sheryfa Luna και ο Axel Anthony ερμηνεύουν το Sensualite της Axelle Red που πρωτοκυκλοφόρησε, θυμίζουμε, το 1993 . Βέβαια το ντουέτο αυτό εντάσσεται στα πλαίσια ένος ευρύτερου project που ένωσε και πάλι διάφορους καλλιτέχνες γύρω από το concept του χορού και πιο συγκεκριμένα γύρω από την ιδέα χορευτικών διασκευών γνωστών τραγουδιών. Το Tropical Family  πήρε σάρκα και οστά το 2013, ενώ το συγκεκριμένο κομμάτι ενσωματώθηκε και στο τελευταίο άλμπουμ της Sheryfa Luna, η οποία ανακοίνωσε το τέλος της καριέρας της. 

Amel Bent & Soprano, Quand la musique est bonne
Οδεύοντας προς το τέλος του αφιερώματός μας, δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε το συλλογικό άλμπουμ με διασκευές των μεγαλύτερων επιτυχιών του Jean-Jacques Goldman το οποίο κυκλοφόρησε σε 2 μέρη και κατέγραψε πολύ υψηλές πτήσεις στα γαλλικά charts με μια πλειάδα τραγουδιστών και μάλιστα ιδιαίτερα επιφανών να βάζουν το λιθαράκι τους στο όλο εγχείρημα. Μεταξύ αυτών θα αναφέρουμε ενδεικτικά τη  Zaz, τον Amaury Vassili, τη Shy'm, τον Corneille, Elisa Tovati κ.α. To Quand la musique est bonne είναι ένα τραγούδι του 1982. Το κλιπ βέβαια της διασκευής του μας μεταφέρει στο μέλλον, με ένα υποθετικό άλλα και άκρως συμβολικό σενάριο σύμφωνα με το οποίο οι ψηφιακές μηχανές έχουν εξοβελίσει ολοκληρωτικά  την ανθρώπινη φωνή αλλά και τα μουσικά όργανα, σε σημείο μάλιστα που οι ρομαντικοί νοσταλγοί τους να διώκονται από το νόμο. Ο Soprano όμως και η Amel Bent έχουν άλλη γνώμη ...

Natacha Atlas, Ne me quitte pas
Κλείνουμε λοιπόν με μια "παλιά μας γνώριμη", αφού τη Natacha Atlas τη συναντήσαμε και στο Α' μέρος του αφιερώματός μας να ερμηνεύει το Mon amie, la rose της Francoise Hardy. Με το γνώριμο ύφος της που παντρεύει τη δυτική μουσική με εκείνην της Ανατολής, η Αιγυπτο-Βελγίδα τραγουδίστρια μας προσφέρει μια ακόμη ενδιαφέρουσα διασκευή του μυθικού πλέον Ne me quitte pas ερμηνευμένο το 1959 από τον  επίσης Βέλγο Jacques Brel. Να προσθέσουμε ότι το ίδιο τραγούδι έχουν ερμηνεύσει και Έλληνες καλλιτέχνες, όπως ο Γιάννης Πάριος (Θα με θυμηθείς), Χάρις Αλεξίου, Βίκυ Λέανδρος (Πες μου πώς μπορείς) και Βασιλικός στο άλμπουμ Vintage.

Powered by pathfinder blogs