Τετάρτη, 23 Απριλίου 2014

Dalida - Η ιστορία μιας τραγικής Βambina.

Δυναμική, εκρηκτική, πληθωρική αλλά παράλληλα μυστηριώδης, ρομαντική και σίγουρα πολύ πιο "ευάλωτη"  απ'ότι θα σ'άφηνε να φανταστείς το έντονο μεσογειακό ταπεραμέντο της. Ένα πραγματικό αίνιγμα που γεννήθηκε στη γη των αινιγμάτων, στη γη της Σφίγγας, ημέρα Τρίτη, 17 Ιανουαρίου του 1933 ...

Η κατά κόσμον Yolanda Christina Gigliotti  είναι το 2ο παιδί μιας οικογένειας Ιταλών εγκατεστημένων στην Αίγυπτο,  όπου ο πατέρας  εργάζεται ως πρώτο βιολί στην Όπερα του Καίρου και η μητέρα ασχολείται με την ανατροφή των 3 συνολικά παιδιών της. Εκείνη που το 2001 θα ψηφιστεί από το γαλλικό κοινό ως η τραγουδίστρια που μαζί με την Πιαφ, σημάδεψε περισσότερο από οποιανδήποτε άλλην  τον 20ο αιώνα, μοιράζεται μια πολύ, περίεργη όσο και επώδυνη σύμπτωση με τη θρυλική Mome: Όπως ακριβώς και η Πιαφ είχε ζήσει μικρή μες στο σκοτάδι, εξαιτίας μιας μόλυνσης που είχε απειλήσει την όρασή της, έτσι και η μικρή Γιολάντα θα περάσει 40 ημέρες με έναν μαύρο επίδεσμο στα μάτια της. Μοναδική παρηγοριά τις ώρες της πλήξης και του φόβου, ήταν η μουσική που της έπαιζε στο δωμάτιο, ο πατέρας της. Αυτή ήταν και η απαρχή μιας ιδιαίτερης σχέσης τόσο με τη μουσική όσο και με τον πατέρα της, άνθρωπο που θαύμαζε βαθύτατα, αλλά σύντομα  έφθασε στο σημείο να φοβάται και να μισεί ...

dalida.jpg

To 1940 ο Pietro Gigliotti οδηγείται μαζί με άλλους Ιταλούς σε στρατόπεδο συγκέντρωσης, κατηγορούμενος για ηθική υποστήριξη στο φασιστικό καθεστώς του Μουσολίνι. Όταν 5 χρόνια αργότερα, επιστρέφει στην οικογένειά του, ο Gigliotti έχει γίνει ένας άλλος άνθρωπος. Απόμακρος, και ψυχικά κλονισμένος από την περιπέτειά του, επιβάλει γύρω του τη σιωπή και ξεσπά βιαίως ακόμη και πάνω στα παιδιά του. Η Yolanda νιώθει την απόρρριψη από τον σημαντικότερο άνθρωπο της ζωής της ... Παράλληλα, είναι μία έφηβος  που μεγαλώνει με την αίσθηση ότι είναι άσχημη, επειδή φοράει γυαλιά και υποφέρει από έναν ελαφρύ στραβισμό, απομεινάρι της περιπέτειας που είχε μικρή με την μόλυνση στα μάτια. Ο πατέρας πεθαίνει πρόωρα.  Η Γιολάντα δεν θα αργήσει να πετάξει τα γυαλιά και να ανοίξει τα φτερά της. Το 1954 συμμετέχει κρυφά από την οικογένειά της στα καλλιστεία και στέφεται Miss Αίγυπτος. Αναζητά το άστρο της στο σινεμά, παίζοντας σε εγχώριες ταινίες Β διαλογής ... Τελικά θα το βρει στο τραγούδι, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τη γενέθλια γη της. 

Bambino

Παραμονή Χριστουγέννων του 1954. Η Dalida πετά για το Παρίσι, κάνοντας όνειρα για μια καριέρα α λα  Brigitte Bardot.  Άλλωστε είναι και εκείνη μια χυμώδης και μπριόζα γυναίκα με ταλέντο και θέληση. Σύντομα όμως, θα διαπιστώσει ότι ο γαλλικός κινηματογράφος δεν έχει θέση  για εκείνην και έτσι θα στραφεί στη μουσική τραγουδώντας σε ένα καμπαρέ των Champs Elysees κι έπειτα στη Villa d'Este. Η τύχη όμως θα της χαμογελάσει πραγματικά όταν ένα βράδυ,  συμμετέχοντας σε ένα διαγωνισμό για νέα ταλέντα στην Olympia, θα συναντήσει τον άνθρωπο που έμελλε να την κάνει διάσημη. Ο Lucien Morisse  είναι ο καλλιτεχνικός διευθυντής του ραδιοφωνικού σταθμού Europe 1, και από εκείνο το βράδυ θα αναλάβει ρόλο μέντορα για την νεαρη Ιταλο-αιγυπτιώτισα που θα αλλάξει το ψευδώνυμό της από Dalila σε Dalida. Το 1956 έρχεται η πρώτη, διεθνής επιτυχία με το Bambino, διασκευή στα γαλλικά  ενός ναπολιτάνικου τραγουδιού που έμελλε να μείνει στο Hit-parade  για έναν ολόκληρο χρόνο! 

Histoire d'un amour

Από εκείνο το σημείο και έπειτα, η καριέρα της ακολουθεί σταθερά ανοδική πορεία, με πλήθος διακρίσεων όπως π.χ. το Bambino  που έχει καταγραφεί ως ο 1ος χρυσός δίσκος στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής. Λατρεμένη από το κοινό, καταξιώνεται με τις ερμηνείες της στην Olympia, τραγουδώντας στο πλευρό του Charles Aznavour. Τι και αν διατηρεί πάντα στην προφορά της, αυτό το έντονο ιταλο-αραβικό accent; Το κοινό διψά για εξωτισμό, ήλιο και Μεσόγειο. Ας μην ξεχνάμε, ότι εκείνη την εποχή, αρχίζει ο μαζικός τουρισμός με την θέσπιση των αδειών μετ'αποδοχών. Οι Γάλλοι ανακαλύπτουν τη Μεσόγειο και αναπόφευκτα γοητεύονται από μια φωνή που ταξιδεύει ανά τον κόσμο μια κοσμοπολίτικη κουλτούρα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι και αυτό το μεξικανικό τραγούδι που όμως έμεινε γνωστότερο στην γαλλική του εκδοχή.

Itsi bitsi petit bikini

Αρχές της δεκαετίας του 1960: Το όνομα της Dalida  φιγουράρει στο hit-parade υψηλότερα και από αυτό της Piaf ή του Jacques Brel. Αδιάψευστο σημείο των καιρών που δηλώνει με τον πιο σαφή τρόπο την στροφή του κοινού από το παραδοσιακό γαλλικό chanson σε νέα μουσικά ρεύματα εισαγόμενα ως επί το πλείστον από τις Η.Π.Α. Χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της νέας τάσης είναι και η επιτυχία του Itsi, bitsi petit bikini που παρά την φαινομενική ελαφρύτητα των στίχων και της μελωδίας του, σηματοδοτεί την επικράτηση ενός νέου μουσικού είδους (της ye-ye μουσικής), ενώ παράλληλα, υμνώντας το μπικίνι, καθρεφτίζει την πραγματικότητα μιας νέας κοινωνίας όπου η μόδα και η απενοχοποίηση της γυναικείας σεξουαλικότητας βρίσκονται στο απόγειό τους. Σε ότι αφορά τώρα την προσωπική ζωή της τραγουδίστριας,  αξίζει να αναφέρουμε το γάμο της με τον Lucien Morisse το 1961,  επειτά από αρκετά χρόνια ειδυλλίου.

Les enfants du Piree

Στην καριέρα της βέβαια, η Dalida συνεχίζει να γνωρίζει μεγάλη επιτυχία με τραγούδια όπως το Les Gitans, Le petit Gozales, αλλά και τα δικά μας "Παιδιά του Πειραιά" που θα ταξιδέψουν στον γαλλόφωνο κόσμο ως "Les enfants du Piree". Και φυσικά δεν είναι το μόνο τραγούδι με άρωμα Ελλάδας, αφού το 1965 θα ερμηνεύσει με το δικό της μπρίο, το La danse de Zorba. Όπως είπαμε όμως και προηγουμένως, η προσωπική της ζωή έχει συνεχή σκαμπανεβάσματα. Ο γάμος με τον καλλιτεχνικό της μέντορα λαμβάνει τέλος το 1961 για να ξεκινήσει μια καινούργια σχέση με τον ζωγράφο Jean Sobiesky η οποία όμως θα λήξει και αυτή 2 χρόνια αργότερα. 

Avec le temps

1964: Η Dalida αλλάζει το χρώμα των μαλλιών της σε ξανθό. Ζει σε ένα πολυτελές σπίτι στη Μονμάρτη και κυρίως αρχίζει να διαβάζει και να ψάχνεται, δείχνοντας ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ανατολική φιλοσοφία. Τότε θα μπει στη ζωή της, ένας νεαρός Ιταλός καλλιτέχνης, ο Luigi Tenco μαζί με τον οποίο θα ετοιμάσουν  ένα τραγούδι για το διαγωνισμό του San Remo το 1967. Το Ciao amore όμως δεν θα τα καταφέρει, με αποτέλεσμα ο Λουίτζι να αυτοκτονήσει το ίδιο βράδυ στο δωμάτιό του. Το γεγονός αυτό θα συγκλονίσει τη Dalida η οποία θα κάνει επίσης την πρώτη της απόπειρα αυτοκτονίας, παίρνοντας μεγάλη δόση βαρβυτουρικών. 

Darla Dirladada

Από εκείνο το σημείο κι έπειτα, η Dalida μεταμορφώνεται. Άλλωστε, μετά την αυτοκτονία του Luigi θα ακολουθήσει 3 χρόνια αργότερα εκείνη του Lucien Morisse,  με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί η αίσθηση μιας κατάρας που θέλει τους συντρόφους της Dalida να δίνουν τραγικό τέλος στη ζωή τους. Η ίδια ζει αυτήν την περίοδο πένθους, διαβάζοντας Freud, Jung, θεολογικά και φιλοσοφικά δοκίμια. Οι εποχές όπου τραγουδούσε ανέμελα, χαρούμενα τραγούδια  έχουν παρέλθει για να δώσουν τη θέση τους σε ένα ρεπερτόριο πιο μελαγχολικό και σίγουρα πιο ψαγμένο. Η "mademoiselle Jukebox"  φλερτάρει πλέον με την διανόηση και τον κόσμο της τέχνης. H ίδια εμφανίζεται στη σκηνή ως μια λευκοφορεμένη Μαντόνα που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο πενθεί τους νεκρούς της έρωτες. Μη σας ξεγελά ακόμη  και η εύθυμη μελωδία του  "Darla Dirladada", που ερμήνευσε το 1970, διασκευάζοντας έναν παραδοσιακό σκοπό της Καλύμνου. Η σκέψη της αυτοκτονίας είναι πανταχού παρούσα ... ακόμη και εκεί που δεν το περιμένεις!

Paroles, paroles

Αν βάλεις στην άκρη τις τραγωδίες της προσωπικής της ζωής, η δεκαετία του 70  δεν ξεκινά καθόλου άσχημα για την τραγουδίστρια που για ακόμη μια φορά μεταμορφώνεται, ακολουθώντας τις τάσεις της εποχής της. Σε μια περίοδο που τα ντουέτα είναι πολύ της μόδας,  η Dalida θα ερμηνεύσει παρέα με τον Alain Delon, το Paroles Paroles που έγινε τεράστια επιτυχία μέχρι και στην Άπω Ανατολή.

Il venait d'avoir 18 ans

Σιγά-σιγά, η Dalida ανακτά τις δυνάμεις της και την όρεξη για ζωή, προβάλλοντας τη θυληκότητά της. Σε αυτό φαίνεται να συνέβαλε σημαντικά, ένας νέος δυνατός έρωτας που μπήκε στη ζωή της και που άκουγε στο όνομα Richard Chanfray. Ο ίδιος βέβαια είχε επιλέξει να τον αποκαλούν "Κόμη του Saint-Germain",  ισχυριζόμενος - ψευδώς βέβαια - ότι καταγόταν από έναν Γάλλο ευγενή του 18ου αιώνα. Στην πραγματικότητα, η καταγωγή του ήταν πολύ πιο ταπεινή, με μητέρα απλή νοικοκυρά και πατέρα οδηγό νταλίκας...! Ωστόσο, η Dalida θα γνωρίσει στιγμές ευτυχίες δίπλα στον κατά 7 χρόνια νεότερό της σύντροφο, όπως και ο ήρωας του Il venait d'avoir 18 ans, ένα από τα ομορφότερα τραγούδια του ρεπερτορίου της.

Gigi l'Amoroso

To 1974, τελειώνοντας  μια συναυλία της στη μυθική αίθουσα της Olympia, η Dalida ξαφνιάζει το κοινό της, ερμηνεύοντας ένα καινούργιο τραγούδι στη θέση του καθιερωμένου Ciao amore, το  μοιραίο κομμάτι που είχε ερμηνεύσει με τον Luigi Tenco  και με το οποίο συνήθιζε να κλείνει κάθε της συναυλία. Το Gigi l'amoroso, είχε γραφτεί ακριβώς για αυτόν τον σκοπό. Ίσως ένας τρόπος να ξορκίσει τις επώδυνες αναμνήσεις, διηγούμενη την ιστορία ενός νεαρού καλλιτέχνη, που αν και σωστός βασιλιάς στο χωριό του έφυγε μια  ωραία πρωία στην  Αμερική  για να κάνει λαμπρή καριέρα. Δυστυχώς όμως, τα πράγματα δεν ήρθαν έτσι όπως ήλπιζε, με αποτέλεσμα να ξαναγυρίσει στην αγαπημένη του Νάπολη για να βρει την αγάπη των ανθρώπων που δεν τον ξέχασαν ποτέ. Όλα αυτά σε ένα τραγούδι που η διάρκειά του ξεπερνά τα  7 λεπτά, αλλά παράλληλα αποτελεί και τη μεγαλύτερη διεθνή επιτυχία της Dalida.

Salma ya Salama

Όπως θα καταλάβατε, ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους το άστρο της Dalida έλαμψε για πολλά χρόνια στο γαλλικό τραγούδι,  ήταν αυτή η τρομερή ικανότητα της τραγουδίστριας να προσαρμόζεται στην εποχή της και να μεταμορφώνεται. Αν τη δεκαετία του 1960, ακολούθησε το ρεύμα της πρωτοεμφανιζόμενης ye-ye μουσικής, τη δεκαετία του 70 σειρά έχει η disco. Το σώμα της σταρ καλύπτεται με παγιέτες και οι εμφανίσεις της αποκτούν χολλυγουντιανό γκλάμουρ. Παράλληλα όμως δεν ξεχνά τη γενέθλια γη της, κι έτσι το 1978 χαρίζει στο κοινό το πρώτο διεθνές  hit  "ράι" μουσικής , τουλάχιστον έτσι όπως την εννοούμε ευρέως, ως την φολκλορική μουσική της Β.Αφρικής προσαρμοσμένης βέβαια στα δυτικά ακούσματα. Εκτός όμως από την καριέρα της, η Dalida δείχνει να ενδιαφέρεται και για τα κοινά, συναπτωντας φιλικές σχέσεις με πολιτικούς του σοσιαλιστικού κόμματος ακόμη και με τον ίδιο τον Φρανσουά Μιττεράν. Στη Dalida και την έμπρακτη υποστήριξή της,  τοκίζεται η διάσωση της ελεύθερης ραδιοφωνίας στη Γαλλία το 1984.

Mourir sur scene

Παρόλα αυτά το μουσικό τοπίο αλλάζει ραγδαίως τη δεκαετία του 80, με αποτέλεσμα  η Dalida να δ;inei όλο και πιο αραιά το παρών στα hit-parade, αν και βέβαια διατηρεί πάντα το προφίλ της μεγάλης σταρ. Το 1986, θα κάνει την τελευταία της απόπειρα να πραγματοποιήσει το παιδικό της όνειρο για καριέρα στο σινεμά. Η συμμετοχή της στο -αιγυπτιακής παραγωγής- φιλμ "Η έκτη μέρα" θα αποσπάσει θετικές κριτικές, αλλά εμπορικά, η ταινία θα καταγράψει χαμηλές πτήσεις, με αποτέλεσμα το όνειρο της Dalida να ναυαγήσει οριστικά. Αν προσθέσετε σε όλα αυτά την επιδείνωση της όρασής της, τη μοναξιά στην προσωπική της ζωή, την αγιάτρευτη πικρία για το γεγονός ότι δεν απέκτησε ποτέ παιδί και κυρίως την αυτοκτονία του πρώην συντρόφου της, Richard Chanfray το 1983, που ερχόταν με τραγικό τρόπο να επιβεβαιώσει τη λεγόμενη "κατάρα της Dalida", μπορείτε εύκολα να καταλάβετε το "ασχημο παιχνίδι" της μοίρας που οδήγησε την τραγουδίστρια στην αυτοκτονία  το βράδυ της 2ας προς 3η Μαίου του 1987.

Αυτή τη φορά τα κατάφερε! "Συγχωρέστε με , αλλά η ζωή μου έχει καταντήσει ανυπόφορη" έγραψε σε ένα χαρτί προτού καταπιεί το κουτί με τα  χάπια. Τι θα κρατήσει η ιστορία από εκείνην; Καταρχήν αυτό που επιβεβαιώνουν οι ίδιοι οι αριθμοί: Η Dalida είναι η απόλυτη recordwoman του γαλλικού τραγουδιού,  με 150 εκατομμύρια πωλήσεις δίσκων σε όλον τον κόσμο, πάμπολλα βραβεία και κυρίως την τιμή του να είναι σε παγκόσμιο επίπεδο, η πρώτη καλλιτέχνις στην οποία απονεμήθηκε χρυσός δίσκος και ένας -ειδικά φτιαγμένος για εκείνην- διαμαντένιος  το 1981.  Πέρα από τους αριθμούς, η Dalida θα μείνει στην ιστορία ως μια πρωτοπόρος, αφού μέσα από τη φωνή της, το γαλλικό κοινό ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με τη ye-ye, τη disco και τη ράι μουσική, χωρίς φυσικά να ξεχνούμε ότι από την πρωτή στιγμή που έπιασε το μικρόφωνο, η φωνή της έφερνε στη Γαλλία μελωδίες και αρώματα απ'όλον τον κόσμο. Τέλος, η Dalida είχε - όπως και η Πιαφ- ραμμένη σαν φόδρα στο ταλέντο της, μια ζωή ασυνήθιστα τραγική... 


Τετάρτη, 16 Απριλίου 2014

Mecano: Dis-moi lune d'argent

Χθες ακούγαμε για το "ματωμένο φεγγάρι" και σήμερα, Μ.Τετάρτη, με διαφορετική -όπως συνήθως-  διάθεση,  το μπλογκ της γαλλικής μουσικής θα κλείσει το μάτι σε ένα ισπανικό γκρουπ, τους Mecano και το πασίγνωστο τραγούδι τους Hijo de la Luna που έγινε διεθνής επιτυχία το 1986. Εμείς βέβαια θα το  ακούσουμε  στη γαλλική του version, έτσι όπως κυκλοφόρησε στις γαλλόφωνες χώρες το 1991. Καλό Πάσχα σε όλους σας!

Κουτός όποιος δεν καταλάβει

το θρύλο που κάπως έτσι λέει

ότι μια τσιγγάνα ικέτευσε το φεγγάρι

μέχρι το ξημέρωμα.

Κλαίγοντας ζητούσε έναν τσιγγάνο

που θα ήθελε να την παντρευτεί από έρωτα.

Θα έχεις τον άντρα σου, μελαχροινή γυναίκα

Απάντησε από τον ουρανό η πανσέληνος

αλλά θα πρέπει να μου δώσεις το πρώτο σου

παιδί μόλις γεννηθεί.

(Άλλωστε) αυτή που για έναν άντρα θυσιάζει το παιδί της

δεν θα το αγάπαγε και πολύ.

........................................................................................................

Φεγγάρι, θέλεις να γίνεις μητέρα

μα δεν βρίσκεις την αγάπη που να

εισακούει την προσευχή σου

πές μου ασημένιο μου φεγγάρι

εσύ που δεν έχεις χέρια

πώς θα κοίμιζες στην αγκαλιά σου το παιδί;

Hijo de la Luna

......................................................................................

Από έναν καστανόχρωμο τσιγγάνο γεννήθηκε το παιδί

κι ήταν λευκό όπως η ερμίνα

τα μάτια του γκρίζα, όχι λαδιά

αλφικός γιος της σελήνης

Καταραμένος να 'σαι νόθε!

είσαι γιός μπαλαμού

είσαι  γιός ενός χλωμιάρη!

.............................................................

Φεγγάρι, θέλεις να γίνεις μητέρα

μα δεν βρίσκεις την αγάπη που να

εισακούει την προσευχή σου

πες μου ασημένιο μου φεγγάρι

εσύ που δεν έχεις χέρια

πώς θα κοίμιζες στην αγκαλιά σου το παιδί;

Hijo de la Luna

....................................................................................

Ο τσιγγάνος θεωρώντας τον εαυτό του ατιμασμένο

με το μαχαίρι στο χέρι, πήγε να βρει τη γυναίκα

"Το παιδί δεν είναι δικό μου, με απάτησες, βλέπω"

Και την τραυμάτησε θανατηφόρα

Με το παιδί στην αγκαλιά ανέβηκε στο λόφο ψηλά

και εκεί-πάνω το εγκατέλειψε.

.........................................................................................

Φεγγάρι, θέλεις να γίνεις μητέρα

μα δεν βρίσκεις την αγάπη που να

εισακούει την προσευχή σου

πές μου ασημένιο μου φεγγάρι

εσύ που δεν έχεις χέρια

πώς θα νανούριζες στην αγκαλιά σου το παιδί;

Hijo de la Luna

.....................................................................................

Και τα βράδια που το παιδί παίζει και χαμογελάει 

χαρούμενο επίσης το φεγγάρι στρογγυλεύει

και όταν το παιδί κλαίει, το φεγγάρι μικραίνει 

για να του φτιάξει μια κούνια από φως.



Δευτέρα, 7 Απριλίου 2014

Γαλλικά τραγούδια (1998)

Notre-Dame de Paris, Belle

Τρεις άνδρες για μια γυναίκα, αλλά συγχρόνως και 3 υπέροχες φωνές σε ένα τραγούδι που έμεινε για πολλούς μήνες στην κορυφή των γαλλικών charts.  Η μουσική παράσταση Notre-Dame de Paris (από την οποία προέρχεται), ανέβηκε για 1η φορά τον Σεπτέμβριο του 1998 στο Παρίσι, βασισμένη  στο αριστουργηματικό μυθιστόρημα του Victor Hugo, "Η Παναγία των Παρισίων". Αν δεν τους αναγνωρίσατε ήδη, να πούμε ότι τον Κουασιμόδο ενσαρκώνει ο Garou, τον Φοίβο ο Patrick Fiori και τον Φρόλο, ο Daniel Lavoie. Στο ρόλο δε της όμορφης Εσμεράλδας, συναντάμε την Helene Segara. Αξίζει να τονίσουμε σε αυτό το σημείο, ότι με βάση τους αριθμούς, το ρομαντικό "Belle" καταχωρίζεται ως  το πιο ευπώλητο single της δεκαετίας του 90, και το 3ο σε όλη την ιστορία της γαλλικής δισκογραφίας.  Tη μουσική έχει γράψει ο Richard Cocciante και τους στίχους ο Luc Plamondon.

Laam, Je veux chanter pour ceux

Στην ουσία, πρόκειται για τη διασκευή ενός πολύ γνωστού τραγουδιού του Michel Berger που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1985. 13 χρόνια αργότερα, η Laam κάνει το ντεμπούτο της στη γαλλική δισκογραφία με αυτό ακριβώς το κομμάτι, το οποίο - αξίζει να το πούμε- πούλησε πάνω από 960.000 αντίτυπα και έμεινε στο Νο2 του ΤΟΡ50 για 9 συνεχόμενες εβδομάδες! Με θέμα του τους ανθρώπους που ζουν στο περιθώριο, το Je veux chanter pour ceux έκανε πραγματικά το θαύμα του, βγάζοντας από τους δρόμους και τους σταθμούς του μετρό όπου τραγουδούσε, την 27χρονη Γαλλοτυνήσια,  για να την καταστήσει μία από τις αξιολογότερες εκπροσώπους της γαλλικής RnB μουσικής. Η επιτυχία του "πειράματος" άνοιξε διάπλατα την πόρτα στην κυκλοφορία του 1ου της  άλμπουμ, Perseverance.

Ophelie Winter, Je marche a l'envers

Με πατέρα τραγουδιστή, και μητέρα μαννεκέν, η κατά κόσμον  Ophelie Kleerekoper, ασχολήθηκε από πολύ μικρή ηλικία με τον κόσμο της μουσικής και της μόδας. Η "χρυσή περίοδος"  βέβαια ξεκινάει από το 1994, όταν η 20χρονη τότε Γαλλο-Ολλανδέζα  αναλαμβάνει την παρουσίαση της μουσικής εκπομπής Hit Machine στο M6. Η αγαπημένη παρουσιάστρια του εφηβικού κοινού γίνεται ιδιαίτερα  δημοφιλής και το 1995 (όπως είδαμε και σε προηγούμενο αφιέρωμα), κυκλοφορεί το 1ο της hit, Dieu m'a donne la foi. Mε την ώθηση που της δίνει η τεράστια επιτυχία του 1ου της άλμπουμ  (No Soucy), αλλά και η συμμετοχή της σε πολλές ταινίες και παρουσιάσεις στην τηλεόραση, η Ophelie θα κυκλοφορήσει το 1998 τη 2η δισκογραφική της δουλειά, Privacy. Να πούμε, ότι εκείνη την περίοδο ήταν η σύντροφος του γνωστού ράπερ, MC Solaar.

Axelle Red, Rester femme

Αν και κυκλοφόρησε το 1996, το ομολογουμένως υπέροχο,  "A tatons"  συνέχισε την  "ένδοξη" πορεία του και μέσα στο 1998, κυρίως με το κομμάτι που θα ακούσετε παρακάτω. Βέβαια στο Rester femme, η καλλιτέχνις "διχάζεται". Αν όντως διαβάσετε τους στίχους του τραγουδιού, θα διακρίνετε μια γυναίκα υποταγμένη στις επιθυμίες του συντρόφου της. Αν όμως δείτε το βίντεο κλιπ, και κυρίως το τέλος του, το λεγόμενο "αδύναμο φύλο" δεν φαίνεται να είναι τελικά  και τόσο αδύναμο... Για μια πληρέστερη ανάλυση του κομματιού παραπέμπω στο περσινό μας αφιέρωμα για την ημέρα της γυναίκας.

Zazie, Tout le monde

"Όλος ο κόσμος είναι ωραίος" μας διαβεβαιώνει η Zazie παίζοντας με την ποικιλία των ονομάτων, και περνώντας παράλληλα ένα σαφές μήνυμα εναντίον του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Άλλωστε, η στρατευμένη (σε διάφορα θέματα) καλλιτέχνις αναφέρεται ξεκάθαρα, μέσα στο τραγούδι της, στον Jean-Marie Le Pen, ιδρυτή και μέχρι πρότεινος προέδρο του ακροδεξιού κόμματος της Γαλλίας. Κατά τα άλλα, να πούμε ότι το συγκριμένο κομμάτι περιλαμβάνεται στο άλμπουμ, Made in Love  που κυκλοφόρησε την ίδια χρονιά.

Moos, Qui me donnera des ailes

Με καταγωγή από την Τουλούζη και μαροκινό αίμα να ρέει στις φλέβες του, ο Moos ανήκει στην κατηγορία των τραγουδιστών που αν και πραγματικά έκαναν τους πάντες να μιλούν για εκείνους, χάθηκαν πολύ σύντομα από το προσκήνιο! Στην περίπτωση μάλιστα του Moos, τα πράγματα  τελείωσαν με συνοπτικές διαδικασίες. Έχουμε και λέμε: Μόλις ένα άλμπουμ, από το οποίο ξεχώρισαν το τραγούδι που θα ακούσετε και το Au nom de la rose  που θα έχουμε την ευκαιρία να δούμε σε επόμενο αφιέρωμα. Μετά από αυτό, ένα ακόμη single χωρίς όμως ιδιαίτερη ανταπόκριση και στη συνέχεια ... το χάος (τουλάχιστον όσον αφορά τη μουσική του καριέρα, γιατί κατά τα άλλα γνωρίζουμε πως ο Moos διατηρεί ένα salon de the και μια ντίσκο στο κέντρο της Τουλούζης).

Manau, La tribu de Dana

Οι Manau  επιχείρησαν  στην εποχή τους, κάτι ομολογουμένως πρωτότυπο: Πήραν το ραπ, που ως τότε ήταν η μουσική των "μαύρων", και την συνδύασαν  με την  κέλτικη παράδοση, φτιάχνοντας έτσι ένα νέο είδος, το "κέλτικο ραπ". Πρώτο δείγμα γραφής,  ήταν το κομμάτι που θα ακούσετε παρακάτω και το οποίο βασίζεται σε μια παραδοσιακή μελωδία της Βρετάννης, το Tri Martolod (δηλ. "Τρεις ναύτες" που διασκευάσθηκε πριν λίγα χρόνια και από τη Nolwenn Leroy). Το εν λόγω τραγούδι πωλήθηκε σε περισσότερα από 1.500.000 αντίτυπα. Έμεινε δε στο νούμερο 1 των καλύτερων πωλήσεων για 12 συνεχόμενες εβδομάδες και καταγράφηκε ως το 2ο πιο ευπώλητο single όλης της δεκαετίας του 90 στην  Γαλλία. Βέβαια, η τρομερή αυτή επιτυχία συνοδεύτηκε και από μια διαμάχη ανάμεσα στο γκρουπ και τον Alan Stivell, τον άνθρωπο δηλ.  που με την έρευνα και την ερμηνεία του ξέθαψε από το σκοτεινό παρελθόν, αυτό το υπέροχο παραδοσιακό τραγούδι. Η διαφωνία ωστόσο λύθηκε χωρίς περαιτέρω ιστορίες.  Να πούμε επίσης  ότι το συγκεκριμένο κομμάτι  περιελήφθη στο πρώτο άλμπουμ του γκρουπ, Panique Celtique, το οποίο και απέσπασε μια Victoire de la musique το 1999.

Passi, Je zappe et je mate

Ακούγωντας το τραγούδι θα αναγνωρίσετε φυσικά τη μελωδία από τη γνωστή σαπουνόπερα που έκανε θραύση τη δεκαετία του 90, "Ατίθασα νιάτα". Φυσιολογικό, αφού το Je zappe et je mate  έχει ως θέμα του την τηλεόραση. Όσο για τον Passi, αξίζει να πούμε ότι τα πρώτα του βήματα στη μουσική, τα έκανε ως μέλος του συγκροτήματος "Ministere A.M.E.R". Το 1998 όμως, ο Γαλλο-Κογκολέζος  ξεκίνησε σόλο καριέρα κυκλοφορώντας την πρώτη του δισκογραφική δουλειά, "Les tentations". Το συγκεκριμένο μάλιστα άλμπουμ έγινε χρυσό σε 3 μόλις εβδομάδες, κάτι που δεν είχε ξανασυμβεί μέχρι τότε για ένα άλμπουμ ραπ μουσικής.

Celine Dion, S'il suffisait d'aimer

Την ίδια χρονιά που το My Heart will go on (το τραγούδι του "Τιτανικού") αποσπά ένα όσκαρ, ως επιστέγασμα της τεράστιας επιτυχίας που είχε ανά τον κόσμο, η ερμηνεύτριά του κυκλοφορεί και ένα γαλλόφωνο άλμπουμ, το S'il suffisait d'aimer. Πίσω και από αυτήν την δισκογραφική δουλειά βρίσκεται ο συνθέτης όλων των επιτυχιών", δηλ. ο Jean-Jacques Goldman, που 3 χρόνια νωρίτερα είχε αναλάβει την παραγωγή του άλμπουμ "D'eux", από το οποίο σίγουρα θα θυμάστε 2 τουλάχιστον τραγούδια: το Pour que tu m'aimes encore  και το Je sais pas. Μεγάλη επιτυχία γνώρισε στον γαλλόφωνο κόσμο και το S'il suffisait d'aimer, ενώ αξίζει να πούμε ότι κατάφερε να γίνει  χρυσός δίσκος ακόμη και στη δύσκολη αγορά του Ηνωμένου Βασιλείου... 

Jean-Jacques Goldman, On ira

Παράλληλα με τις δραστηριότητές του ως συνθέτης και παραγωγός, ο δαιμόνιος Goldman δεν παραλείπει να προωθήσει και το δικό του προσωπικό άλμπουμ (En passant) που κυκλοφόρησε το 1997, με εμβληματικό τραγούδι του δίσκου, το υπέροχο "Sache que je". Το On ira, από την άλλην είναι μια ανοιχτή πρόσκληση για ένα ταξίδι προς το άγνωστο, χωρίς προορισμούς ... χωρίς περιορισμούς ... αφού το μόνο που έχει σημασία είναι η ελευθερία του να μπορείς να ταξιδεύεις αδιάκοπα!


Κυριακή, 9 Μαρτίου 2014

Η Χάρις Αλεξίου μεταφράζει την αυτοβιογραφία του Grand Corps malade.

Το ότι η Χάρις Αλεξίου αγαπάει  και παρακολουθεί το γαλλικό τραγούδι, αυτό είναι γνωστό. Η καταξιωμένη όμως καλλιτέχνις, έκανε ένα βήμα παραπέρα, μεταφράζοντας στα ελληνικά την αυτοβιογραφία του Γάλλου ράπερ, Fabien Marsaud,  ή αλλιώς Grand corps malade. Αξίζει να πούμε ότι είναι η πρώτη φορά που η αγάπημένη μας ελληνίδα τραγουδίστρια μεταφράζει βιβλίο, επιλέγοντας μάλιστα να ασχοληθεί με έναν εκπρόσωπο ενός μουσικού είδους που δεν σχετίζεται διόλου με το δικό της ρεπερτόριο. Ο Grand corps malade βέβαια είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση καλλιτέχνη. Πρώτα απ'όλα,  λόγω της προσωπικής του ιστορίας, αφού σε ηλικία 20 ετών παθαίνει ένα σοβαρό ατύχημα στη σπονδυλική του στήλη, μετά από βουτιά σε ρηχή πισίνα. Οι γιατροί του ανακοινώνουν ότι θα μείνει παράλυτος για όλη του τη ζωή, ωστόσο ο ίδιος δεν το βάζει κάτω και διαψεύδοντας τις προγνώσεις, θα καταφέρει να κάνει μια λαμπρή καριέρα στο χώρο της γαλλικής ραπ, έχοντας βέβαια δίπλα του ένα δεκανίκι για να στηρίζεται. Ο  Fabien Marsaud  άλλωστε δεν προσπαθεί ούτε να ξεχάσει, ούτε να κρύψει αυτό που συνέβη, κάτι που το καταλαβαίνεις και από το όνομα που επέλεξε  να υιοθετήσει στη σκηνή: Grand corps malade, δηλ. Mεγάλο άρρωστο σώμα. Και έπειτα, τα ίδια του τα τραγούδια, τον έχουν καθιερώσει ως έναν σκεπτόμενο καλλιτέχνη με άποψη και έντονο κοινωνικό στοχασμό. Το βιβλίο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις μεταίχμιο και τιτλοφορείται: Fabien Marsaud, για πάντα ήρωες.


Πέμπτη, 6 Μαρτίου 2014

Γαλλικά τραγούδια (Φεβρουάριος 2014)

Florent Pagny, Le Soldat 

Τρέχουμε και δεν τον προλαβαίνουμε! Ο  Florent Pagny διανύει όντως μία από τις καλύτερες περιόδους της καριέρας του, με το τελευταίο  του άλμπουμ "Vieillir avec toi" να σπάει ρεκόρ πωλήσεων, και το ένα single να διαδέχεται το άλλο. Θα ξεκινήσω βέβαια  από αυτό που μου αρέσει περισσότερο,  αν και για την ιστορία, θα πρέπει να πούμε πως  κυκλοφόρησε 3ο,  μετά το "Les murs porteurs"  και το "Vieillir avec toi" που θα δούμε λίγο πιο κάτω. Με τον δικό του τρόπο λοιπόν, ο Pagny  μας υπενθυμίζει πως το 2014 κλείνουμε 100 χρόνια από την έναρξη του Α παγκοσμίου πολέμου.  Ο δημοφιλής τραγουδιστής επιλέγει λοιπόν ένα "πολεμικό" κλιπ γυρισμένο στη Λωραίνη, και πιο συγκεκριμένα στο οστεοφυλάκιο του Douaumont,  τεράστια νεκρόπολη των θυμάτων της ηρωικής μάχης του  Verdun  το 1916. Πάντως,  οφείλω να πω ότι το κλιπ μου έφερε στο μυαλό εκείνο του La complainte de la Butte  με  τους Patrick Bruel  και Francis Cabrel ...

Christophe Mae, Ma douleur, ma peine

Aλλαγή ατμόσφαιρας με ένα ροκ κομμάτι και ένα πρωτότυπο βίντεο κλιπ σε μορφή western. Φυσικά τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο, αφού το "Je veux du bonheur" , το 3ο δηλ. άλμπουμ του Christophe Mae,  οφείλει εν πολλοίς την έμπνευσή του από το ταξίδι του τραγουδιστή στην Αμερική, και τις εικόνες όσο και τις εμπειρίες που έζησε στη Λουιζιάνα και τη Νέα Ορλεάνη. Λέγεται μάλιστα, πως ο ταλαντούχος καλλιτέχνης έκανε αυτό το μακρινό ταξίδι για να μπορέσει να ξεπεράσει μια "επώδυνη" περίοδο κατά την οποία η έμπνευσή του είχε στερεύσει, γεγονός στο οποίο αναφέρεται εμμέσως και στο τραγούδι που θα ακούσουμε παρακάτω. 

Elisa Tovati & Brice Conrad, Tout le temps

Η μεγάλη επιτυχία για την Elisa Tovati  ήρθε το 2011,  με την κυκλοφορία του 3ου της άλμπουμ, Le syndrome de Peter Pan, και το πανέμoρφο ντουέτο της  με τον Tom Dice, Il nous faut du temps. Ντουέτο είναι και το τραγούδι που θα ακούσουμε, αυτή τη φορά με έναν παλιό της  "γνώριμο", αφού δεν είναι η πρώτη φορά που η Elisa συνεργάζεται με τον Brice Conrad. Αξίζει να πούμε ότι το κομμάτι προέρχεται από την πρόσφατη δισκογραφική της δουλειά που φέρει τον τίτλο "Cabine 23".  Ταξιδιάρικoς τίτλος, ταξιδιάρικo βίντεο κλιπ με ένα τραίνο που μοιάζει βγαλμένο από την εποχή του Orient Express...

Renan Luce, Appelle quand tu te reveilles

Ωραίος ρυθμός, αλλά ακόμη πιο ενδιαφέρον το βίντεο κλιπ του τραγουδιού, με φόντο το Παρίσι, αλλά σε μορφή μακέτας αυτή τη φορά. Όπως και να 'χει, το αποτέλεσμα είναι δροσερό και πρωτότυπο. Ο νεαρός καλλιτέχνης προγραμματίζει συναυλίες σε όλη τη Γαλλία από τον Απρίλιο, ενώ θα συμμετάσχει μαζί με άλλους καλλιτέχνες σε ένα συλλογικό άλμπουμ με διασκευές τραγουδιών του Renaud. 

Florent Pagny, Vieillir avec toi

Θα κλείσουμε όπως περίπουμε ανοίξαμε αυτήν την ανάρτηση... Με Florent Pagny δηλαδή!  Ερωτική  διάθεση και όρκοι αιώνιας αγάπης, αφού το μόνο που επιθυμεί ο καλλιτέχνης είναι να "γεράσει" παρέα με εκείνην  που αγαπά. Και εκείνη που αγαπά δεν είναι άλλη από τη γυναίκα του, την   όμορφη Azucena Camano, μανεκέν και ζωγράφο από τη  μακρινή Αργεντινή. Το τραγούδι φέρει τον ίδιο τίτλο με το άλμπουμ που έβγαλε ο  καλλιτέχνης το 2013  και το οποίο φέρει την υπογραφή του Calogero ως προς τη σύνθεση, αλλά και της συντρόφου του Calogero, Marie Bastide στη συγγραφή των στίχων. Βέβαια το χεράκι τους έβαλαν και κάποια άλλα ονόματα της γαλλικής μουσικής, όπως π.χ. ο Marc Lavoine. Το άλμπουμ σκίζει, και ο "coach"  του γαλλικού The Voice 3  δίνει ήδη συναυλίες σε όλη τη Γαλλία. Κάτι τελευταίο σε ότι αφορά το βίντεο κλιπ: Για την υλοποίηση του, ο Pagny  απευθύνθηκε στους ίδιους τους θαυμαστές του, ζητώντας τους  φωτογραφίες με το ταίρι τους...

Powered by pathfinder blogs